21 oktober 2011

Nieuwsbrief

Anders Nieuws, week 41 – 42

Voor U Anders gelezen/geschreven

Geert Noels : Als men de Bad Bank "Toxia" wil noemen, mag men de overblijvende magere Belgische tak "Anorexia" noemen.

DT (18/10) S Michielsen: De doodsstrijd van de Gemeentelijke Holding wordt gerekt. Er is een week tijd gekocht. De keuze blijft dezelfde: vraagt de holding het faillissement aan, of gaat ze vrijwillig in vereffening. De federale regering en de gewesten kunnen intussen nog even voort bakkeleien over wie opdraait voor de put die de ondergang van Dexia heeft geslagen in de financiën van de Gemeentelijke Holding.

De gemeenten kunnen hun rekening al maken. Hun investering in Dexia ter waarde van 2 miljard euro is grotendeels in rook opgegaan, de gemeentekas zal niet meer worden gespekt met rijkelijke Dexia-dividenden.

Daarmee is de kous niet af. De Gemeentelijke Holding heeft een schuld van 1,6 miljard euro, de resterende activa zijn nog zowat 700 miljoen euro waard. Er is dus 900 miljoen te kort. Als de Gemeentelijke Holding failliet gaat, kan Dexia Bank België een kruis zetten over de schuldvordering van 1,2 miljard euro die ze heeft op de Gemeentelijke Holding. En dan valt die last in de nek van de federale regering, sinds vorige week de trotse eigenaar van Dexia Bank België.

De federale regering kan die pil echter vergulden door de waarborg van 450 miljoen euro op te eisen die is verstrekt door de gewesten. Die staan echter op hun achterste poten wegens die dreigende federale hold-up op hun financiën.

De federale regering probeert de factuur door te schuiven naar de gewesten, en andersom, om de eigen beleidsruimte zo veel mogelijk te vrijwaren. Daarbij speelt mee dat de coalities op de verschillende beleidsniveaus anders zijn samengesteld: N-VA en sp.a zitten wel in de Vlaamse regering, niet in de federale; MR en Open VLD regeren federaal mee, maar niet in Wallonië of Vlaanderen.

Het resultaat is een ontluisterend en surrealistisch schouwspel. Waarom wordt niet uitgegaan van het belang van de belastingbetaler? Hij draait uiteindelijk op voor het debacle van de Gemeentelijke Holding. Voor de belastingbetaler maakt het niet uit of de gemeenten, de gewesten dan wel de federale regering het grootste stuk van de lasten op zich nemen. Voor hem maakt het geen verschil of hij de rekening gepresenteerd krijgt via de gemeentebelastingen, de gewestbelastingen of de federale belastingen. Er is in dit dossier maar één iemand die met de zwartepiet zal blijven zitten: de belastingbetaler.

dS 18/10 : Nieuwe bierbijbel bundelt alle 1.132 Belgische bieren

België telt zo maar even 1.132 unieke bieren. En dat aantal blijft maar groeien. 'In vier jaar tijd zijn er 500 nieuwe bijgekomen', zegt Hilde Deweer die ons bierpatrimonium bundelde in het boek 'Alle Belgische Bieren'. 'En ze worden almaar origineler. Of wat dacht je van oester- of saffraanbier?'


Communautair dossier

De splitsing van het gerechtelijk arrondissement wordt afgeschoten. Ook door de minister van Justitie Stefaan declercq (CD&V) in dS (21/10)Franstalige balie juicht, Vlaamse orde twijfelt aan gebruikte cijfers.

Minister De Clerck geeft toe dat er geblunderd is. ‘Het akkoord over de gerechtelijke splitsing kon er anders uitgezien hebben.'

De splitsing van het gerechtelijke arrondissement Brussel (dat Brussel en Halle-Vilvoorde omvat) blijft voor beroering zorgen. Terwijl de Orde van Vlaamse Balies de gebruikte cijfers betwist, wordt er aan Franstalige kant gejubeld.

‘Aan alle eisen die door onze balie naar voren werden geschoven, wordt tegemoetgekomen. Het fundamentele recht van rechtspraak in de eigen taal en het recht op een billijk proces worden gerespecteerd', schrijft Jean-Pierre Buyle van de Franstalige balie in een nieuwsbrief. ‘Waar de Franstalige rechtzoekenden nu over geen enkele toevlucht beschikken wanneer hun juridische rechten geschonden worden, zal het respect voor hun rechten in de toekomst aan strikte controle onderworpen worden'. (…)
De verdeling van het aantal magistraten bij de rechtbanken in Brussel (80 procent Franstalig en 20 procent Nederlandstalig) is volgens de balie niet gemaakt op basis van de reële instroom van vonnissen en zaken. ‘De werklast van de Nederlandstalige magistraten zal zwaarder worden en dat is onaanvaardbaar. De Orde eist een onmiddellijke werklastmeting en niet binnen drie jaar zoals het akkoord vermeldt.'
Voor de rechtbank van eerste aanleg is de werkelijke verdeling 32% Nederlandstalig tegenover 67% Franstalig, voor de arbeidsrechtbank gaat het om een verhouding 27/73. En voor de rechtbank van koophandel, waar de onderhandelaars een 40/60-verdeling voor opstelden, zou het eerder 45/55 moeten zijn. Minister van Justitie Stefaan De Clerck (
CD&V) – wiens kabinet verantwoordelijk is voor de cijfers die de onderhandelaars gebruikten – geeft in De Tijd toe dat ‘met de cijfers die nu bekend raken, het akkoord er anders zou hebben uitgezien'. Deze bekentenis van formaat doet vragen rijzen over de correcte lezing van het compromis zoals ook Prof Vuye schreef in De Morgen. Het volledig artikel is te lezen online, klik hier.

Uittreksel: Wat de gerechtelijke splitsing van B-H-V betreft, hebben de Vlaamse onderhandelaars de bal misgeslagen, meent Hendrik Vuye, professor staatsrecht aan de Universiteit Namen. Franstaligen zullen niet alleen in 'hun taal', maar ook door 'hun mensen' worden vervolgd. Neigt dit niet naar etnisch denken? (…) Er is nog meer aan de hand. Waarom moet het gerechtelijk arrondissement gesplitst worden? Wat is het beoogde doel? Het antwoord is eenvoudig. Franstaligen in de rand moeten beseffen dat ze niet in Vlaanderen kunnen wonen en berecht worden alsof ze in Wallonië of Brussel wonen. Dit is gewoon een kwestie van respect. Men kan niet in Vlaanderen wonen en tegelijk Vlaanderen de rug toekeren. In deze geest werd in 1984 de Brusselse Balie gesplitst. De Barreau de Bruxelles is beperkt tot de 19 gemeenten van het Brussels gewest. De Brusselse Nederlandse Orde daarentegen is aanwezig in dezelfde 19 gemeenten en in de 35 Vlaamse gemeenten van Halle-Vilvoorde. In bijvoorbeeld Gooik zijn er dus geen advocaten die lid zijn van de Barreau de Bruxelles. Het Vlinderakkoord bewandelt andere paden. De zetel wordt niet 'gesplitst', maar wel 'ontdubbeld'. Dit betekent dat er in de 54 gemeenten van B-H-V zowel Franstalige als Nederlandstalige rechtbanken komen. In Gooik zullen ook de Franstalige Brusselse rechtbanken bevoegd zijn, net zoals Olivier Maingain (FDF) dit steeds heeft gewild. In het wetsvoorstel Hugo Vandenberghe (CD&V), het model gehanteerd door de meeste Vlaamse partijen tot het afsluiten van het Vlinderakkoord, waren de Franstalige Brusselse rechtbanken maar bevoegd voor de 19 Brusselse gemeenten. (…) Franstaligen zullen niet alleen in 'hun taal', maar ook door 'hun mensen' worden vervolgd. Neigt dit niet naar etnisch denken? Neigt dit niet naar racisme? Ik las in Berichten uit Brussel van Groen!-politicus Luckas Vander Taelen dat welgestelde Brusselaars die naar het Zoute rijden de E40 de 'Trans-Ménapien' noemen. Nu blijkt dat die Franstalige Brusselaars wel graag komen wonen in het land van de Menapiërs, maar dat ze niet willen berecht worden door de procureurs van de Menapiërs, zelfs niet indien deze tweetalig zijn. Franstaligen in de Vlaamse rand mogen alleen vervolgd worden door de Franstalige Brusselse homo sapiens. (…) Zou het niet beter zijn om niet langer te spreken van het Vlinderakkoord, maar wel van het Pinocchio-akkoord?


Binnenland

Donderwolken boven regionale ontwikkeling

dS woensdag 19 oktober 2011

Vlaanderen dreigt een kwart miljard euro Europese subsidies te ontlopen als de federale onderhandelaars niet genoeg besparingen vinden. Een pervers mechanisme, vindt LIEVEN TACK: de regio's worden bestraft voor slecht bestuur waar ze geen verantwoordelijkheid voor dragen. Als het van de Europese Commissie afhangt, zullen regio's en deelstaten binnenkort worden beboet als hun nationale of federale overheid niet genoeg saneert of onvoldoende sociaal-economische hervormingen doorvoert. De Commissie wil de uitbetaling van de Europese fondsen voor regionale ontwikkeling direct koppelen aan de prestaties van de nationale overheden op budgettair en macro-economisch vlak. Opnieuw voer voor een robbertje vechten om de centen in ons landje dat door de autonomie van de gewesten nauwelijks nog bestaat maar waar – en hier wordt het opnieuw duidelijk – de sleutel ligt in een lade van het federale bestuur.

(…) Concreet komt het erop neer dat wanneer de federale regeringsonderhandelaars er de komende dagen niet in slagen budgettair orde op zaken te stellen en de schuld structureel af te bouwen, de Vlaamse regering miljoenen aan Europese regionale fondsen kan verliezen. Zo schuif je de rekening van halfslachtige hervormingen of een falend saneringsbeleid op federaal niveau onverkort door naar de deelstaatregeringen.
(…) Vlaanderen graait ruim 120 miljoen euro per jaar uit deze Europese subsidiepot. Samen met de verplichte cofinanciering door lokale en regionale overheden en de aanzienlijke inbreng van privépartners loopt de steun in Vlaanderen op tot jaarlijks 250 miljoen euro. Die middelen worden hoofdzakelijk ingezet op innovatie en kennisvalorisatie, ondernemerschap, bedrijfshuisvesting, stedelijke ontwikkeling, de integratie van achtergestelde groepen op de arbeidsmarkt, begeleiding bij herstructureringen en samenwerking met Nederland, Frankrijk, Wallonië en de Noordzeeregio. (…) Als deze fondsen opdrogen zou Vlaanderen een cruciale hefboom verliezen voor zijn verdere sociaal-economische ontwikkeling. Projecten als een laboratoriuminfrastructuur voor biotechnologiebedrijven in Leuven, energiezuinige maatregelen voor sociale woningbouw in de Kempen, de ontwikkeling van een bedrijventerrein in Lommel, een West-Vlaams jobcentrum voor werkzoekenden met een handicap en 100 km nieuwe fietspaden in Antwerpen zouden van vandaag op morgen worden gekortwiekt.

Over de gevangenisbevolking (meerdere kranten): Eén op de drie gedetineerden in onze gevangenissen is illegaal. 'Rechters moeten criminelen naar hun herkomstland kunnen terugsturen en hun de toegang tot België kunnen verbieden', zegt de N-VA. Na lang aandringen bij de bevoegde ministers kreeg senator Karl Vanlouwe (N-VA) van Melchior Wathelet (CDH), staatssecretaris voor Asiel- en Migratiebeleid, cijfers te pakken over het aantal illegalen dat in onze gevangenissen opgesloten is. 'Daaruit blijkt dat in onze zwaar overbevolkte gevangenissen - 11.000 mensen voor amper 9.000 plaatsen - bijna 3.300 mensen zitten opgesloten die illegaal in ons land zijn. Dat is toch wel heel veel. Een beter uitwijzingsbeleid van deze illegalen zou de enorme druk op onze gevangenissen dus al deels verlichten.' (nb: de cijfers waaruit blijkt dat bijna de helft van de gekende nationaliteiten uit Noord Afrika komen’ kan niet gedownload worden).

LLB (19/10): De Brusselse bijdrage tot de gezondmaking van de federale overheid blijkt beperkt. Dixit Charles Piqué (PS): Y aura-t-il une volonté d’assainissement budgétaire ? Nous allons réduire notre déficit annuel d’une soixantaine de millions (le déficit est officiellement fixé à 313 millions d’euros, NdlR). Je précise que c’est déjà une contribution à l’assainissement des finances du pays.

A votre avis, le risque de voir les impôts locaux augmenter existe-t-il ? Pas tellement. La perte des dividendes (Gemeentelijke Holding, nvdr) risque surtout de freiner les investissements. C’est pour ça qu’on a décidé de donner une nouvelle mission à notre fond de refinancement des communes pour qu’il puisse octroyer des prêts à des conditions extrêmement favorables. Nous avons mis 26 millions d’euros sur la table.

Tegenover een sluitende Vlaamse begroting is Brussel blijkbaar veel lakser. Het volstaat om nog geen 20 % van hun schuld (330 miljoen euro) te delgen als ‘contribution à l’assainissement’. Waarvoor dank.

Buitenland

DT (18/10) : Duitsland overweegt drie nieuwe cd-rom's met fiscale gegevens te kopen. Dat berichtte de zakenkrant Handelsblatt gisteren. 'De cd's zijn al geanalyseerd en de Duitse fiscus onderhandelt momenteel om ze te kopen', klonk het. Het is niet duidelijk vanwaar de gegevens afkomstig zijn. De Duitse regering bevestigde afgelopen week dat de deelstaat Noordrijnland-Westfalen een cd had gekocht met gegevens uit Luxemburg. De cd-rom zou de namen van 3.000 fraudeurs bevatten die hun geld bij de bank HSBC in Luxemburg hadden ondergebracht om belastingen te ontduiken.

Khadaffi dood. Nu begint het gevecht tussen de facties en clans om de vele oliedollars. Benieuwd hoe democratisch het resultaat zal zijn.


Mop van de week

Tout va très bien Madame la Marquise ! Tout va très bien, tout va très bien !

Un homme d'affaires doit partir quelques jours en voyage à l'étranger.
Il convoque le bon Said, son fidèle domestique, lui laisse quelques consignes et lui demande de l'appeler au moindre problème...

Oui Monsieur, toi pas faire de soucis.

Au bout de trois jours, n'ayant pas eu de nouvelles, il lui passe un coup de fil.
- Salut, Said, comment ça se passe ?
- Tout va très mal monsieur!!!

- Ah bon ? Comment ça mal ???
- Le manche de la pelle, il est cassé ...
- L'homme d'affaires pique un coup de sang :
- Bon Dieu, Said, tu m'as fichu la trouille !!! Tu me
dis que tout va mal parce que le manche de
pelle est cassé ???
- Mais, pris de remords, il se dit que le bon Saïd pourrait se froisser et il tente de calmer le jeu :
- Bon, alors, explique-moi, Said : c'est arrivé comment ???
- Quand moi enterrer chien.
- Mon chien, que j'aime comme un fils ???
Il est mort??? Mais comment ???
- Lui tombé dans la piscine !!!
- Mais Said, c'est un Terre-Neuve !!!
Ces chiens savent nager !!! Comment a-t-il pu se noyer dans la piscine ???
- Pas d'eau dans la piscine et lui tombé mort ...
- Pas d'eau dans la piscine ??? Mais on l'a nettoyée la semaine dernière et on a l'a remplie pour l'été???
- L'eau à été prise par pompiers pour éteindre incendie.
- L'incendie ???
Quel incendie, Said ???
- Incendie dans maison.
- Dans la maison ??? Mais c'est arrivé comment ???

- Une bougie était près tenture à côté du cercueil de madame Maman et tout a brûlé.
Comment ça, un cercueil ??? Ma mère est morte ??? On a fêté dimanche ses 70 ans et elle était en pleine forme !!!

- La nuit dernière, elle pas pouvoir dormir. Elle est alors allée demander pilule à votre femme et mais elle trouve votre femme dans lit avec votre meilleur ami. Elle faire un infarctus et elle morte...

- Quoi ???

Mais c'est insensé Said, je m'absente trois jours et c'est pour apprendre que mon chien est mort, ma mère est morte, ma maison a brûlé et ma femme me trompe avec mon meilleur ami ???

Tu as raison : tout va mal !!!


Il n'y a vraiment rien de positif aujourd'hui dans les nouvelles pour me remonter un peu le moral ???

- Si, si, patron. Vous souvenir que l'autre jour, vous faire test pour Sida ???

- Oui?


- Voilà... ça positif !!!

Tot ziens,

Pjotr

06 oktober 2011

Nieuwsbrief

Anders Nieuws, week 39 - 40


Net voor afsluiten van de nieuwsbrief kwam de dood van Steve Jobs volop aan bod in de media. Het verleidde Guy Tegenbos om in zijn column (dS 7/10) deze gebeurtenis te vertalen naar de politieke wereld: Geef dit land een paar Steve Jobs. “Hebben we wel behoefte aan zulke politieke leiders? Die van nu zijn toch creatief; zie maar naar de compromissen die ze vinden in de staatshervorming! Juist. Er is creativiteit, maar zelden visionaire creativiteit. Hebben de 500 dagen onderhandelingen een nieuw land uitgetekend dat enthousiasme kan opwekken bij de bevolking? Neen. Er is vooral gepeuterd om vroegere compromissen te verfijnen zodat ze iets meer kant X opgaan, maar niet zonder ook een beetje kant Y uit te gaan, waardoor het geheel nog complexer wordt. En als er al eens een nieuw idee zoals de responsabilisering wordt ingebracht, spreidt men de invoering over 20 jaar.” Anders gelezen, is dat niet dé jammerlijke vaststelling, namelijk dat zelfs een partij zoals N-VA die pleitte voor verandering geen positief verhaal had dat de bevolking wel zou enthousiasmeren?
Tegenbos besluit met een pertinente bedenking:
“De kracht van Steve Jobs was ook dat hij eenvoud nastreefde. Oplossingen die simpel zijn voor de gebruiker, maken bij hem creativiteit vrij. Als oplossingen complex zijn voor burgers en bedrijven, remt dat hun creativiteit en werklust die we zo nodig hebben om onze welvaart te behouden. Dat is ook een belangrijke les.” Helaas, beste Guy, maar de Belgische politiek verdraagt geen Steve Job. Er staan teveel ego’s (zoals Herman Van Rompuy ooit schreef in een van zijn boeken) in de weg en de behoudsgezinde macht van het establishment – de particratie en de sociale partners – zijn niet gediend met een fundamentele verandering.

Hoofdmoot in de berichtgeving was ongetwijfeld de problemen met Dexia. Deze perikelen zorgden ook voor druk op de ketel bij de regeringsonderhandelaars die finaal een akkoord bereikten over het gerechtelijk arrondissement Brussel Halle Vilvoorde. Niet echt een splitsing die de gemoederen zal bedaren maar toch de verdienste heeft dat in Halle en Vilvoorde een eigen parket ook de Franstalige (allochtone) straatcriminaliteit naar eigen inzichten zal kunnen aanpakken.


Voor U Anders gelezen/geschreven

Wanneer een politieke verantwoordelijke van een belangrijke maatschappelijke instelling zoals het OCMW van Vilvoorde, zijn geld weghaalt uit DEXIA is dat niet alleen heel dom maar verontrustend, want wie dergelijke onverantwoordelijke beslissingen neemt is geen betrouwbaar bestuurder.

Elio Di Rupo schrijft volgende voor zijn achterban : volledig artikel op http://www.ps.be/leps/eliodirupo/: Nous aspirons à une société plus heureuse, une société dans laquelle chaque être humain pourrait à son gré et selon ses facultés accéder à ce bonheur qui donne du sens à nos existences....
(…) Le moteur des actions du PS, c’est la conviction profonde qu’un être humain vaut un autre être humain. Quels que soient ses origines, sa couleur, sa tradition philosophique, son sexe… C’est la conviction profonde que l’égalité constitue la valeur de base qui confère à l’humanité sa grandeur. Avec tout mon dévouement, Elio Di Rupo
Blijkbaar is de PS gelijkheid nogal selectief, want niet van toepassing wanneer het om de voorrechten van Franstaligen in Vlaanderen gaat.

Communautair dossier

Voor de financieringswet heeft men zich gebaseerd op een periode van 20 jaar. Volgens Louis Verbeke in DT is dat pure waanzin. Wie hierover meer wil lezen, klik hier .
Citaat: De zesde staatshervorming en de herziening van de financieringswet hebben veel weg van het businessplan van een nieuwe joint venture voor 20 jaar, zonder strategiewijziging. Stel dat voor in een bedrijf en je wordt weggelachen. (…) Voor alle duidelijkheid, daarmee beschuldig ik niemand van partijdigheid. Het is gewoon onmogelijk een 'winst' van honderden miljoenen te 'voorspellen' over een periode van 20 jaar. Er zijn te veel variabelen en onzekerheden. (…) Grosso modo gaat het in het totaal over een staatsbesteding van 150 miljard euro maal 20 of 3.000 miljard euro (euro's van vandaag). (…) Indien iemand aan een raad van bestuur zou suggereren dat een nieuw onderhandelde joint venture voor 20 jaar goed is omdat die een resultaat behaalt dat één 3.000ste meer bedraagt dan de huidige geldstroom, zou hoongelach nauwelijks vermeden kunnen worden. (…) Nu heb je, door de saneringsnoodzaak, twee mogelijke filosofieën. De eerste, die Di Rupo en de linkerzijde in Vlaanderen voorstaan, is de 'théorie des besoins'. Je kan in de Franstalige pers lezen dat over 10 jaar Wallonië er bovenop zal zijn en dat je het prille herstel niet mag kraken. Dus moet levenslange werkloosheid (en de eentaligheid die dat voedt) niet aangepakt worden. De werkloosheid wordt immers federaal betaald. Het leefloon door gewesten en steden. Als werklozen op een leefloon terugvallen zijn dat extra kosten voor die laatste. We wensen allemaal dat Wallonië er over 10 jaar weer staat. Maar zelfs Waalse bronnen betwijfelen dat. 'Too little too late', lees ik.
Het alternatief voor de 'théorie des besoins' is 'de tering naar de nering'. Het is irreëel te stellen dat deze (en de volgende) saneringen niet ten dele door Vlaanderen moeten gebeuren. Het is al even irreëel niét te stellen dat wie het meeste boven zijn stand leeft de belangrijkste inspanning moet leveren. Als Wallonië geen rijke 'partner' had, zou het tot 'Griekse maatregelen' veroordeeld zijn.
België ruikt naar 'fin de régime'. De nota-Di Rupo 'ademt' vrees voor elke ernstige koerswijziging, elke nieuwe strategie. Ze beloont wie fout waren en stuurt de rekening naar de 'anderen': de Vlamingen, de werkenden, de spaarders, de meertaligen...

Wie een overzicht wil lezen over de financieringswet kan dat in De Tijd, klik hier.



Binnenland



DS online 23/09: Een inburgeringscursus gevolgd hebben volstaat niet om te bewijzen dat je als buitenlander maatschappelijk geïntegreerd bent in ons land. Dat schrijft de Raad van State in zijn advies over de hervorming van de snel-Belgwet. Het nieuws staat vandaag in Gazet van Antwerpen. De Vlaamse partijen, met uitzondering van Vlaams Belang en Groen!, stoomden de voorbije maanden een wetsvoorstel klaar om de snel-Belgwet te verstrengen. Dat voorstel werd onlangs naar de Raad van State gestuurd voor advies. In zijn advies maakt de Raad van State brandhout van een aantal elementen uit het wetsvoorstel. Zo stelt de Raad van State dat een inburgeringscursus niet volstaat om te bewijzen dat iemand maatschappelijk geïntegreerd is. "Omdat in Wallonië geen inburgeringscursussen bestaan, zouden buitenlanders die in Wallonië wonen het moeilijker hebben om Belg te worden dan buitenlanders die in Vlaanderen wonen," luidt het. Verder wil de Raad ook dat het voorstel duidelijk maakt hoe iemand moeten bewijzen dat hij één van de landstalen kent en hoe hoog het inkomen van iemand moet zijn om Belg te kunnen worden. De Raad oordeelt ook dat oudere buitenlanders en buitenlandse gehandicapten zonder werk in het voorstel worden gediscrimineerd omdat zij bepaalde procedures niet kunnen gebruiken. Tenslotte valt de Raad ook over het principe van een lijst van landen waar men geen geboorteakte kan krijgen. Die geboorteakte is nodig om Belg te kunnen worden, maar volgens de Raad zou een dergelijke lijst discrimineren omdat ook mensen uit andere landen er misschien niet in slagen een geboorteakte vast te krijgen.

Hoewel de bron mij (niet meer) bekend is, blijft onderstaande tekst lezenswaardig:
DE PERFECTE CHAOS NABIJ
Citaat: (…) “In de huidige periode kunnen we elke dag getuige zijn van grote maatschappelijke onrust. Er heerst een wijdverbreid gevoel dat onze belangrijke problemen niet opgelost worden. Er is momenteel bitter weinig echte leiding en dit op elk niveau; of het nu gaat over Europa , ons land, provincie of stad. (…) Ondanks ofte dankzij de “Wettenbrij” wordt de chaos elk jaar groter. Het Belgisch staatsblad telde vorig jaar 87000 pagina’s – ja ja U leest juist, 87000 pagina’s met nieuwe wetten, decreten en koninklijke besluiten. In 10 jaar tijd verviervoudigde het aantal nieuwe regels , dat jaarlijks wordt gepubliceerd. In de “Vlaamse Regering” alleen al steeg het aantal gepubliceerde decreten van 46 in het jaar 2000 naar 171 vorig jaar !! En wat is nu het effect van dit alles op onze welvaart en welzijn???
Eén voorbeeld: de “’Snel-Belgwet”. Juridische miskleun, geen maatschappelijk draagvlak, veel oneigenlijk misbruik en 250.000 nieuwe Belgen, van wie er 3700 zelfs nog niet één voet in ons land gezet hebben !!
Onze samenleving heeft duidelijk nood aan een andere mentaliteit, andere leiders en andere daadkracht. De kwaliteit van onze bestuurders is helemaal niet meer in verhouding tot hun grote verantwoordelijkheid. Onze leiders worden voornamelijk geselecteerd op communicatief vermogen. Wauwelen, veel praten en niets zeggen. Gaandeweg falen er steeds meer omdat hen de inhoudelijk en bestuurlijke bekwaamheid ontbreekt. Het gaat niet meer om de verstandigste, de betrouwbaarste, of de meeste geloofwaardige politici, maar om de meest opvallende vooral in woord en uiterlijk ! (…) Zowel de massa’s wetten en decreten, als de duizenden politici in de regeringen , parlementen, gemeentebesturen , provincieraden enzovoort, komen tot stand en werken binnen het kader van de democratische besluitvorming. Maar dient deze democratische besluitvorming wel het geluk van de burger met het oog op het realiseren van individuele en collectieve doelstellingen ??? (…) Een staat of overheid die bijvoorbeeld eist dat de burgers elkaar “respecteren” maakt daardoor juist dat respect onmogelijk , omdat authentiek respect alleen in vrijheid kan ontstaan. Zo kan echte solidariteit (met bv Wallonië) slechts in vrijheid openbloeien. (…) De paradox van het multiculturalisme is dat het juist verwekt wat het wil voorkomen. Radicalisme en xenofobie ……. Kortom we staan voor een van de grootste uitdagingen van onze geschiedenis
Naast de belangrijke politieke verantwoordelijkheid in deze materie is er ook de grote invloed van veelal eenzijdige pers en media. We stellen een nog steeds toenemende politisering vast bij de journalistiek. Er klinkt steeds vaker een gekleurde toonzetting van antipathie of sympathie door. (…) Dit alles heeft zijn gevolgen op de ontwikkeling van de samenleving. Zo zijn belangrijke maatschappelijke problemen als criminaliteitsbestrijding en een verantwoordde asielpolitiek jarenlang blijven liggen omdat ze het etiket “Rechts” opgeplakt kregen en dus onbespreekbaar
Maar de premier herhaalt dat er geen problemen zijn . . . . . .

Buitenland


Ditmaal koos ik voor een uitgebreid citaat uit een bijdrage in dS over Europa en de financiële crisis. Tenslotte gaat het ook om onze centen. Even meelezen:
Nu het eindspel van de eurozone zich aandient, wemelt het in het geruchtencircuit van de doemscenario's. De goudprijs en de portemonnee van onheilsprofeten als Nouriel Roubini vaart hier wel bij. De scenario's reiken van het compleet ongerijmde uit de hoek van radicale libertaristen en andere marginalen tot het ogenschijnlijk waarschijnlijke van gerenommeerde denktanks, respectabele economen en meer of minder degelijke banken. Overigens spreekt en handelt de eurocratische elite nog altijd alsof er niets aan de hand is. Twee weken terug prevelde Van Rompuy in New York weer diezelfde bezweringsformules waarmee de eurocraten al anderhalf jaar de eurocrisis proberen te bezweren — we zijn op de goede weg, we staan pal achter de euro, we hebben de munitie om aanvallen af te slaan. Recent schoot er een siddering door het financieel-economische Twitternetwerk toen bekend werd dat analisten van UBS — u weet wel, die bank uit Zwitserland die haar handelaren ongezien 2,3 miljard dollar laat verspelen — burgeroorlogen voorspelden als de euro uit elkaar zou vallen. Het was meer dan zestig jaar geleden dat in een serieuze analyse over de toestand op het Europese continent voor het laatst de woorden ‘Europa' en ‘oorlog' in een zin voorkwamen. (…)) Het rapport eindigde met de deprimerende constatering dat in de economische geschiedenis geen enkele monetaire unie vreedzaam is opgebroken. In de laatste zin adviseerde UBS zijn klanten dat de beste voorzorgsmaatregel tegen een opbreekscenario het afstoten van in euro genomineerde activa was.
CitigroupEen paar dagen later deden de lieden van Citigroup het nog eens dunnetjes over. Volgens hen betekent een Griekse ‘exit' een financiële ramp voor Griekenland zelf, waartegen het huidige uitwringen van bevolking en economie onder de internationale bezuinigingsprogramma's liefjes afsteken. Hoewel het rapport niet ingaat op de financiële consequenties voor de rest van de eurozone en de wereld daarbuiten, wijzen de analisten vooral op het mogelijke sneeuwbaleffect van een Grieks uittreden. Als één land gaat, gaan er meer; als één land het multilaterale contract van Maastricht kan opzeggen, kunnen meer landen dit doen. Als nuchtere toeschouwer vraag je je af hoe reëel deze scenario's zijn. Griekenland is een kleine economie, met een totale buitenlandse schuld van 119 miljard euro. Franse banken zijn de grootste schuldeisers, met een totaal van 39 miljard euro. Daarna volgen Duitsland en het Verenigd Koninkrijk. Nederland heeft een bescheiden 3,5 miljard euro uitstaan op Griekenland. Stel dat Griekenland formeel faillissement aanvraagt en met de schuldeisers een afwaardering van 50 procent overeenkomt. Voor Griekse banken, die het meeste hebben belegd in eigen land, zou dit neerkomen op dramatische afwaarderingen ter waarde van 4 tot 16 procent van de totale balans. Daartegen is geen buffer opgewassen. Voor de rest van de Europese banken — op BNP Paribas, de grootste niet-Griekse crediteur, Dexia en Commerzbank na — is de schade eigenlijk te overzien. ING en Rabobank — de grootste Nederlandse investeerders in Griekse schuld — moeten dan rond de 0,1 procent van hun balans afboeken.
Verkouden(…) De echte schande van de eurocrisis wordt niet gevormd door de hoogte van de Griekse staatsschuld, maar door de flinterdunne reserves van sommige Europese banken.
Verder is de sneeuwbalvrees van Citigroep gebaseerd op een wonderlijke redenering. Als de schade van een exit zo hoog is als zij beweren, is het onwaarschijnlijk dat andere landen zullen volgen. Wie gaat willens en wetens zijn buurman achterna de afgrond in? Landen zullen alleen het voorbeeld van Griekenland volgen als de schade beperkt blijkt. Dit zou wel eens een reëler scenario kunnen zijn dan de eurocratische elite onder ogen willen zien.
Kort en goed: als er geen reden is voor wanhoop bij een eventueel Grieks vertrek uit de euro, waarom dan toch deze doemscenario's? Ik kan eigenlijk maar één reden bedenken. Banken proberen wederom, via dreigementen en chantage, de financiële consequenties van hun eigen onkunde af te smeren aan de jas van de belastingbetaler. De politiek moet Griekenland redden. Niet om een Götterdämmerung te voorkomen, maar om bancaire winsten en bonussen veilig te stellen. Zo pakt de val van Lehman Brothers alsnog uit in het voordeel van de veroorzakers van de financiële crisis.
Dit stuk verscheen eerder in NRC Handelsblad.


Mop van de week

After a long night of making love, the guy notices a photo of another man, on the woman's nightstand by the bed. He begins to worry. 'Is this your husband?' he nervously asks.
'No, silly,' she replies, snuggling up to him. 'Your boyfriend, then?' he continues.
'No, not at all,' she says, nibbling away at his ear. 'Is it your dad or your brother?' he inquires, hoping to be reassured.
'No, no, no! You are so hot when you're jealous!' She answers.
'Well, who in the hell is he, then?' he demands. She whispers in his ear 'That's me before the surgery.' ...


Tot ziens,
Pjotr

22 september 2011

Nieuwsbrief

Anders Nieuws, week 37-38

Voor U Anders gelezen/geschreven

Een interessant Engelstalig artikel is hier te lezen:
In dit artikel over onderzoek naar de al of niet correcte begrotingsmethodes en hun geloofwaardigheid, wordt België bedacht met de opmerking dat de cijfers onbetrouwbaar zijn. Citaat: The result is straightforward. Judged by Benford’s Law, Greece produces the dodgiest data. The distribution of the digits differ the most from the Benford distribution. This is a strong indication of creative accounting by the Greek government. There are several signs indicating that the results are not just coincidental. For example, statistics from the Czech Republic, Sweden and the UK meet the Benford distribution particula
rly close and hence appear unsuspicious. All those countries have no interest in joining the Euro and therefore do not have to meet the convergence criteria. On the other hand, statistics from Latvia, Belgium and Romania (the latter notorious for its corruption) appear very suspicious, as well.

De CIM cijfers.
dS is er als de kippen bij om een hogere krantenverkoop te publiceren. Wie mijn boek las weet ondertussen dat ze hierbij nogal creatief tewerk gaan en zo de advertentieprijzen manipuleren. Maar er valt niets te lezen – ten minste ik vond ze niet - wanneer de cijfers dalen met 13 % of 46.800 exemplaren! Daarmee heeft De Standaard, volgens het CIM, het kleinste aantal lezers per krant van heel de Vlaamse en zelfs Belgische krantenmarkt. dS MIN13% lezers, dat moet je verdienen … elke dag

Communautair dossier

Reacties in de online kranten worden heel dikwijls als minderwaardig afgedaan door de beroepsjournalisten. Nochtans staan er soms dingen die niet te lezen zijn in de trtaditonele kranten. Daarom besteedt Anders Nieuws extra aandacht aan bijdragen die het tegendeel bewijzen. Enkele voorbeelden.
Op 21 september 2011 omstreeks 08:53, zei Alfons D., Kruibeke:
Laat mij eerst toe te stellen dat ik misschien te dom ben om het allemaal te vatten. Als ik het echter vergelijk naar een gezin zou men eigenlijk kunnen stellen dat deze mensen maand na maand, met eenzelfde bedrag, de eindjes aan elkaar moet en zien te knopen. Is dit een bepaalde maand ontoereikend dan moet er bezuinigd worden (minder uitstapjes / iets goedkoper eten / Kledij in solden of bij goedkope kledingwinkels). Is er een bepaalde maand iets over kan dit gespaard worden voor een extraatje of moeilijke tijden. Een arm gezin kan echter niet gaan aankloppen bij een rijk gezin en EISEN dat zij voor de kosten moeten opdraaien zonder dat het arme gezin ook maar enige inspanning levert om zijn eigen budget binnen de grenzen te houden. Ben ik nu dom met een dergelijke redenering want dit lijkt mij zo simpel ???
Reacties hierop door Bart V., Mechelen:
Volgens 'zij die weten wat goed is voor de mensen' bent u ongelofe
lijk dom. En bekrompen. En verzuurd.
En van Ann Cooremans, Aalter:
U heeft het Belgische huishouden perfect beschreven.

Stop die veronderstelde onderhandelingen, schrijft Hendrik Vuye, hoogleraar staatsrecht in De Tijd. Te lezen via deze link
Citaat: Het Belgische staatsrecht is gespleten. Teksten werden bewus
t zo geschreven dat ze zich lenen tot twee radicaal verschillende interpretaties. Neem bijvoorbeeld de ordonnanties van het Brussels Gewest. In Nederlandstalige handboeken staatsrecht worden de verschillen tussen decreten en ordonnanties haarscherp uit de doeken gedaan. Franstalige handboeken stellen dan weer dat decreten en ordonnanties in niets verschillen. Voor de ene is Brussel geen volwaardig gewest, voor de andere wel.
Door zo te werken heeft het ‘B-staatsrecht’ zijn limieten bereikt. Er bestaat nog enkel een ‘V-staatsrecht’ en een ‘F-staatsrecht’. In het V-verhaal worden burgemeesters benoemd door de regering, in het F-verhaal zijn ze democratisch verkozen. In de V-visie moeten oproepingsbrieven voor de verkiezingen in Vlaanderen in het Nederla
nds zijn, in de F-visie mag de burgemeester die in het Frans versturen. In het F-staatsrecht hebben Franstaligen het recht overal in België Frans te spreken (personaliteitsbeginsel), in het V-staatsrecht geldt het territorialiteitsbeginsel.
In de V-visie zijn faciliteiten bedoeld om de inburgering te bevorderen, in het F-staatsrecht is het recht om in Vlaanderen Frans te spreken een fundamenteel mensenrecht. Belangenconflicten en alarmbel zijn een vetorecht in het F-staatsrecht, in het V-verhaal zijn ze een overlegmoment. Een B-staatsrecht bestaat eigenlijk niet meer, want al deze interpretaties kan men niet met elkaar verzoenen.
De veronderstelde oplossingen dienen wel steeds hetzelfde do
el: tegemoet komen aan de Franstalige eis om in Vlaanderen Frans te spreken. ‘Le droit des gens’, noemt men dit. In Franstalig België hebben de Vlamingen nooit rechten gekregen. ‘Le droit des gens’ is namelijk niet wederkerig. Meer dan 100 jaar geleden hebben de Vlamingen eens geprobeerd rechten te bekomen in Wallonië. Op 9 maart 1910 opperden enkele senatoren dat het opportuun was dat enkele leden van de Waalse werkrechtersraden - de huidige arbeidsrechtbanken - het Nederlands beheersen, gelet op de vele Vlaamse arbeiders in Wallonië.
De Franstalige reacties waren bits. Armand Hubert, de minister van Industrie en Werk, poneerde: ‘S’ils veulent travailler en pays wallon, ils n’ont qu’à apprendre la langue.’ Senator Prosper Hanrez waarschuwde zelfs dat ‘... si les tentavives de certains groupes de flamingants devaient avoir pour résultat d’imposer le flamand dans toute la Belgique, il y aurait à craindre, il n’y a pas de doute à̀ cet é́gard, une vé́ritable révolte d’une partie de la population’. Na de stemming schreeuwt minister van Staat Emile Dupont zijn er
gernis uit: ‘Vive la sé́paration administrative!’ Met welk recht eisen Franstaligen nu rechten op in Vlaanderen die ze historisch altijd hebben geweigerd aan de Vlamingen in Wallonië?

Michel Doomst rolt vrolijk zijn 'Splits BHV'-affiche op, de strijd is gestreden. Het is een treffend beeld dat duidelijk maakt hoe een tijdperk in de Belgische politiek wordt afgesloten. Niemand die harder gestreden heeft om BHV gesplitst te krijgen dan Michel Doomst, de CD&V-burgemeester van Gooik. Maar dat die strijd nu gestreden is, betekent meteen ook het einde van de Michel Doomsten van deze wereld, de BHV-generatie. Zou de strijd gestreden zijn of is hier sprake van een journalistieke wensdroom en zal al gauw blijken dat de Michel Doomsten nog een tijdje druk bezig zullen zijn nu het politiek compromis de polarisatie nauwelijks zal verminderen?

Knack Rik Van Cauwelaert: Volgens gewezen PS-voorzitter Guy Spitaels, een uitgesproken Waalse regionalist, stelt de regeling die zijn partijgenoot Di Rupo opdiept weinig meer voor dan het afkopen van een wapenstilstand die hoo
guit achttien maanden zal standhouden. In het beste geval kan met wat Di Rupo tot nog toe op de onderhandelingstafel bracht 2014 worden gehaald. Maar dan begint alles wellicht opnieuw. (…)Om uit die sociale en economische ellende te raken heeft Brussel dringend nood aan die bijkomende 586 miljoen euro per jaar die door de formateur in het vooruitzicht wordt gesteld. Voor de Vlaamse partijen is dat forse bedrag een formidabele hefboom om de zuivere splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde af te dwingen, zonder de uitbreiding van Brussel en zonder af te dingen op de bevoegdheid van de Vlaamse regering over haar gemeenten. De Brusselse gemeenten hebben dat geld dringend nodig, nog tijdens deze regeerperiode. De Vlaamse partijen kunnen die hefboom maar één keer gebruiken. Eens de bijkomende financiering verankerd in de staatshervorming en in een nieuwe bijzondere financieringswet is die opti
e verkeken. En in de politiek krijgt men zelden een tweede kans. Toch zijn het de verliezende partijen die een tweede kans krijgen om een maatschappelijk gedragen compromis te sluiten.

J.P. Rondas schreef een leuk stukje in De Morgen over “Belgicisten voor wie het niet meer weet”.
Citaat: Belgicisten schrijven het woord 'Vlaams' met ae en sch. Belgicisten dreigen er soms mee om, als dat hier zo voortgaat, uit Vlaanderen te verhuizen. Naar Brussel, zeggen ze. Belgicisten beweren dat België een laboratorium is. Belgicisten beweren dat flaminganten met vendels zwaaien, onder hun kerktoren zitten, en daar kaakslagen ontvangen drie uitdrukkingen die alleen in het belgicistische vocabularium voorkomen. De belgicist denk
t dat alle problemen in deze staat opgelost geraken als hij maar voldoende zijn viscerale afkeer van de Vlaamse Beweging, en bij uitbreiding van de Vlaamse natie, etaleert. Een natie die, naargelang het soort belgicist, ofwel niet bestaat, ofwel niet hoort te bestaan. Het grote probleem van de belgicist is dat België wel een paritaire regering heeft, maar geen paritair volk.
Voor de belgicist is de Vlaamse Beweging van nature rechts en neoconservatief, maar tegelijk ook neoliberaal en genetisch separatistisch. Laat ik tegenover deze courante epitheta voor de flamingant eens in dezelfde stijl nagaan wie ik zo allemaal in het belgicistische kamp terugvind. Ik zie er de bankiers met pijp en dikke onderlip. Ik zie er baronessen van nederige afkomst. Ik vind er profitariaatssocialisten, zowel in de gewone betekenis van het PS-systeem, als van de de sp.a die zijn kar aan diezelfde PS hangt. Ik merk er passé-loftsocialisten op,
luxe-multiculturalisten en pseudoglobalisanten. Schlagerzangers en eigenaars van voetbalclubs. Belgicisme heerst waar de neo-maoïst de hand reikt aan de hyperliberaal en de projectontwikkelaar. Hèhè, dat lucht op.

Het volledig artikel is hier te lezen.

Binnenland

DS (9/9) van den Boogaard: Een galeriste uit Luxemburg aan wie ik in Brussel mijn studio verhuurde is na negen keer in het centrum te zijn overvallen gedesillusioneerd teruggekeerd naar haar thuisland. (…)Ze had geen energie meer om zich in de Belgische hoofdstad te handhaven. Iedere keer als ze een groepje jongens zag lopen, dacht ze: here I go again. Een bourgeoise met dure handtassen heeft niets in het centrum van Brussel te zoeken. (…)'Napels onveilig? Maar nee, in Brussel is het veel gevaarlijker.' Deze uitspraak van Luigi De Magistris, burgemeester van Napels en voormalig Europarlementslid prikkelt.(…) Zijn Brusselse collega Freddy Thielemans reageert verbolgen. 'Bij ons ligt er niet zoveel afval op straat en kan de politie nog overal komen.' Helaas de gewone burger niet. Napels en Brussel zijn aan elkaar gewaagd. Napels heeft een Vesuvius, maar Brussel is er een. (…)Brussel is zoals Europa dezer dagen. Gespleten en verloederd. Het heeft niet eens de kracht de schone schijn op te houden. De stad kan niet anders dan eerlijk zijn. Een open wond.

DT (9/9): Om het begrotingstekort volgend jaar terug te brengen tot 2,8 procent van het bruto binnenlands product (bbp) - zoals afgesproken is met Europa - is een saneringsoefening van 7 miljard euro nodig. (…) Het lijstje van makkelijke maatregelen: Afremmen groei gezondheidszorg. Beperken notionele intrestaftrek. Strijd tegen fiscale en sociale fraude. Banken- en nucleaire taks. Moeilijk: Inspanning regio's. Belasting superrijken. Meerwaardetaks. Snijden in ambtenarenkorps. Werkloosheidsuitkering beperken in de tijd.


DS (9/9): België staat volgens conservatieve cijfers straks voor 100 miljard euro bloot aan de financiële sector. Dat blijkt uit cijfers die Hendrik Bogaert (CD&V) opvroeg. Het Europees noodfonds alleen is goed voor 34 miljard euro. Door de bankencrisis uit 2008 kende België al voor 66,3 miljard euro aan garanties en kapitaal toe aan de bankensector. Zowat 20 miljard euro ging naar kapitaalinjecties voor BNP Paribas Fortis, Dexia, KBC en Ethias. (…)Alles samen heeft de staat vandaag voor 46,3 miljard staatsgaranties uitstaan op de financiele sector.
Dat cijfer kan oplopen tot 122,27 miljard euro, blijkt uit gegevens die minister van Financiën Didier Reynders (MR) aan Hendrik Bogaert (CD&V) overhandigde. (…)Komende dinsdag moet het parlement dan weer het licht op groen zetten voor de Belgische garanties voor het Europees noodfonds (het EFSF). Het gaat om 34 miljard euro. Pikant detail: omdat Belgische zekerheden niet als triple A worden aangestipt, moet België per 100 euro afdekking van het fonds, 165 euro zekerheden geven.

Ook lezers hebben enkele ideeën om te besparen. Geen journalist die zoiets zou durven schrijven en toch … dS online: WILLEM | 8 augustus 2011
Noch Di Rupo noch Dewever stellen de onmisbare hervormingen voor om de staatsstructuur te vereenvoudigen en het land bestuurbaar te maken, nl. het afschaffen van alle onnodige instellingen. (…) Mogen alleen overblijven 1° De federale regering met een monocameraal parlement, 1 Vlaamse regering en parlement, 1 Waalse regering en parlement. In het totaal voor België niet meer dan 270 parlementsleden en niet meer dan 25 ministers (nu 55 maar vicepremiers hebben 2 kabinetten, dat maakt feitelijk 60 ministers die de wereld rondreizen en meer dan 500 parlementsleden. Nu reizen 7 parlementen en 6 regeringen de wereld rond en als er een int. conferentie is (bv. klimaatconferentie) dan reizen er 5 ministers en 10 parlementsleden en 108 medewerkers, allen op onze kosten, naartoe in een 5 sterrenhotel in Cancun. Nooit is dit land zo uitgebuit en slecht bestuurd geweest dan door al deze overtollige politici, deze overtollige parlementen en regeringen. Men heeft de burger wijs gemaakt dat er beter bestuur is door regionalisering: 7 parlementen en 6 regeringen om hun zoons en dochters altijd te kunnen plaatsen in het één of ander parlement of regering, en wij moeten dat betalen. Een schepen met 1 mandaat van 6 jaar heeft recht op een pensioen als hij 5 jaar heeft gepresteerd waar de burger kan van dromen. Parlementsleden zijn pensioengerechtigd aan 50 jaar (superpensioen) en met 1 mandaat van 4 jaar hebben ze recht op een pensioen dat veel hoger ligt dan dit van een werkman, maar zij zeggen dat wij tot 67 jaar moeten werken in plaats van de jonge werklozen en OCMW trekkers tussen 18 en 40 die geen stiel kennen te verplichten een stiel te leren opdat ze op de arbeidsmarkt de duizenden openstaande betrekkingen kunnen invullen. De familieherenigingswet afschaffen waardoor ouders en grootouders door hun kinderen die hier verblijven worden naar België gebracht om een sociale woning en een leefloon te vragen en als oude mensen hier gratis te worden verzorgd tot het einde van hun leven zonder hier ooit te hebben gewerkt. Wie zijn familie wil kan terugkeren naar zijn land in plaats van heel de familie hier te komen wonen. Ook de intercommunales fusioneren, sommige privatiseren of afschaffen en het aantal politieke beheerdermandaten met 70% verminderen, subsidies afschaffen voor de ontelbare onnodige VZW'S, geen premiegeschenken om een auto aan te kopen zoals in Wallonië, geen premiegeschenken om huis te isoleren (waarom iemand die geen huis kan kopen en huurt dient te betalen voor iemand die rijker is) fusie gemeente- en prov. onderwijs in het gemeenschapsonderwijs (rationaliseren en uniformiseren om te besparen), aantal schepenen in elke gemeente, met 1/4de verminderen, dat aantal is veel te hoog. België is wereldkampioen in het aantal politici ten opzichte van andere landen. In plaats van te hameren op de tewerkstelling van mensen boven de 60 jaar eerst beginnen met de duizenden jonge mensen tussen 18 en 40 aan het werk te stellen, dat zal veel meer oplossen en is gemakkelijker omdat vele mensen boven de 60 al ziek zijn en daardoor op de mutualiteit zouden terechtkomen in plaats van het arbeiderscircuit. Werkgevers willen jong gekwalificeerd personeel, geen mensen van boven de 60 jaar. De Wever en Di Rupo willen de politieke nomenclatuur niet aanraken en saneren door de staatsstructuur te vereenvoudigen waardoor er minder politici kunnen profiteren en minder ambtenaren zijn in dit land. Kijk naar hun voorstellen, Di Rupo wil voor 2 jaar geen index voor parlementsleden en Koninklijke familie en 5% minder wedde voor ministers (niet voor staatssecretarissen), hij wil ook dat het pensioen van nieuwe ambtenaren wordt berekend op de laatste 10 jaar, dat treedt dus in werking binnen 45 jaar. Met dergelijke onnozele voorstellen gaat men geen duizend miljard Bef vinden om het budget in evenwicht te brengen.

Itinera een denktank of een pseudo propagandamachine?
Vander Maelen (SP.A) De denktankers van Itinera opereren naar eigen zeggen onafhankelijk omdat ze niet gefinancierd worden door belangenverenigingen als vakbonden of politieke partijen maar wel door bedrijfseigenaars die – zoals iedereen weet – geen belangen te verdedigen hebben. Itinera dient alleen het algemeen belang en dat zonder ideologische a-priori's, dat spreekt. Wie daaraan twijfelt krijgt het etiket ‘extreem-links' opgekleefd (Van de Cloot in De Morgen van 13 augustus). Bij de oprichting van Itinera in 2006 werden wel nog een aantal van de financiers bekendgemaakt, een onbewaakt moment van openhartigheid dat niet meer zou terugkomen. Geldschieters van het eerste uur waren betonkoningen Luc Verelst en B
art Verhaeghe, maar ook Christian Leysen, ex-VLD'er en broer van Thomas Leysen (voorzitter van mediagroep Corelio). Tussen de namen ook Nicolas Saverys, CEO van scheepvaartonderneming Exmar en eveneens ex-VLD. Deze laatste droomt luidop van een rechts België: ‘De meerderheid zal rechts zijn. There is no alternative. De kiezers van N-VA en VLD zullen elkaar vinden' stelde hij midden april in Trends.
De sociaal-economische kernboodschap van de Itinera-heren klinkt bondig samengevat als volgt: de welvaartsstaat zit op zijn tandvlees zit en we leven al jaren boven onze stand, de broeksriem moet dringend strakker worden aangespannen. Dat was de boodschap bij de oprichting van Itinera in 2006, en dat blijft vandaag het credo. Met de recente scherpe toename van de overheidsschuld en overheidstekorten hebben de Itinera's schijnbaar een extra troef in handen. Die bewijzen zogezegd wat zíj altijd al voorspeld hadden: de overheid kampt met een diepgaande structurele systeemcrisis.

Dat de overheidsschuld systematisch is afgenomen tussen 1993 en 2007, van 134 procent tot 84 procent van het bbp, en dat die trend pas gekeerd is na de financiële crisis wordt aan de kant geschoven. Itinera is noch ideologisch neutraal, noch onafhankelijk. Dat ze zichzelf onafhankelijk noemen, verandert daar niets aan. Wat lijkt op een eend, zwemt als een eend, en wat kwaakt als een eend, is hoogstwaarschijnlijk ook een eend. Wie het sprookje van Hans Christian Andersen in zijn kindertijd goed begrepen heeft weet dat een lakje vernis of zo je wil een laag modder van die eend geen zwaan maakt.

Buitenland

Dit is de getuigenis van een A.N. lezer die een bedrijf heeft in Tunesië. De werkelijkheid die niet te lezen is in de kranten. Even meelezen:
"Nu wat dat betreft het normale leven is meer bepaalt het feit dat het kalm en rustig blijft.
Het dag dagelijks leven is andere koek en niet te beschrijven in 1 mail.
In Tunesië zijn we teruggekeerd naar de rantsoenering omdat er van vele basisproducten een tekort is. Melk is beperkt te krijgen, 2 dozen per persoon. Water , 2 liter per persoon, als je bedenkt dat je minstens 1.5l à 2 l per dag moet drinken met de warmte dat we nu hebben, niet zo simpel. Dus is het de markt afschuimen om te zien waar ze water en melk ingelegd hebben.
De toeristen zullen hiervan niets merken omdat de hotels eerst voorzien worden.
We gingen uitbreiden maar we hebben onze bouwplannen moeten opbergen, , omdat er ten eerste geen enkele instantie is die bouwplannen goedkeurt en ten tweede omdat er een schaarste is aan cement. Deze die nog voorradig is , is ineens 5 x duurder. Het karton om dozen en kaartjes te maken, uitgeput . Er is geen invoer van het basisproduct want deze wordt nog gecontroleerd door de vroegere schoonfamilie van Ben Ali en dus ook gesaboteerd.
In ieder geval is er veel werk aan de winkel en de vraag is maar of men hier ooit rijp zal zijn om een democratie te dragen. Bij de Tunesiër is democratie gelijk aan niets doen; dus niet werken, geen belasting betalen, hun zin doen en de staat alles laten betalen.
Dit is geen klaagzang, pure realiteit.

Mop van de week


Klant:Ik zoek een CD van Bach.
Verkoper: Van Johann Sebastian of van Offen?

Voor een goed gevoel kunt u ook eens naar dit mooie filmpje kijken:


Kahdafi is gevonden:

in Aalst

Tot ziens,
Pjotr

05 september 2011

Nieuwsbrief

Beste lezers,
Na een maandenlange stilte waarin ik vooral aan mantelzorg deed, volgt een tweede start van de nieuwsbrief die reeds aan de negende jaargang toe is. Ditmaal een tweewekelijkse versie met zoals vanouds het nieuws dat minder aandacht kreeg of bij een kritische lezing toch wel eens anders mocht gelezen worden; met commentaar. Hopelijk zullen de vertrouwde lezers en nog vele nieuwe geïnteresseerden opnieuw de weg vinden naar deze blog. Veel leesplezier.


Voor U Anders gelezen/geschreven

Drie mannen komen in een motel en vragen een kamer. (Vraag me niet wat ze daar in die kamer van plan zijn, want ik wil het niet weten!)
De man van de receptie zegt dat de kamer 30 euro kost. Dus iedere man betaalt 10 euro. Even later realiseert de man van de receptie zich dat de kamer slechts 25 euro kost. Hij stuurt de loopjongen naar de mannen met 5 euro. Onderweg weet de loopjongen niet hoe hij die 5 euro moet verdelen over drie mannen. Hij besluit hen elk 1 euro terug te geven en de resterende 2 euro voor zichzelf te houden. Dit betekent dus dat elke man 9 euro betaald heeft voor de kamer wat een totaal geeft van 27 euro. Voeg daarbij de 2 euro die de loopjongen gehouden heeft, en je komt aan een bedrag van 29 euro. EN WAAR IS DIE ENE EURO NAAR TOE ??????

DS (2/09) Migratiepolitiek doet rechtsstaat wankelen’. Piet Van den Bon, advocaat-generaal bij het Antwerpse arbeidshof, schetst een donker, pessimistisch beeld van bepaalde delen van de Belgische steden. De overheid is de controle over de immigratie in ons land compleet kwijt. Er zijn stadsdelen waar een ‘cultuur van uitkeringen’ heerst en fraude de regel is, zeggen de Antwerpse arbeidsrechtbanken.
Guy Tegenbos in in commentaar over deze problematiek: In het 'menselijk wrakhout' dat via asiel en andere migratiekanalen 'aanspoelt in onze steden', zijn er die meegesleept worden in 'sociaal-economisch destabiliserende activiteiten' of deze zelf organiseren. De advocaat-generaal verwees naar illegale vennootschappen, schijnzelfstandigheid en naar de trucs die het mogelijk maken na één dag werken, of zelfs via een gekocht papiertje dat één dag werken 'bewijst', aan werkloosheidsuitkeringen te raken. Hij stipte ook de Gentse toestanden aan: buitenlanders die zich inschrijven als zelfstandige, één dag later failliet gaan en dan aankloppen bij het OCMW.
Hoe dikwijls werd aandacht besteed aan dit oud zeer? Maar zie, de gemeenteraadsverkiezingen (2012) naderen en Patrick Janssens schrijft een boek over de plichten van de nieuwe Belgen. De Seefhoek waar een gewezen ambassadeur ging wonen doch na enige tijd verhuisde wegens de onmogelijke situatie, is géén nieuw fenomeen. Jarenlang werd ook in de media heel weinig aandacht besteed aan dit probleem.

dS Mia Doornaert: Zappend tussen the US Open en de Wereldkampioenschappen atletiek viel ik zaterdagnacht op een heruitzending van het recente interview van Guy Verhofstadt in het Nederlandse Zomergasten. Ik bleef een tijd ondanks mezelf luisteren, gefascineerd en geërgerd door zoveel miskenning van feiten en geschiedenis, zoveel als bevlogenheid vermomde gebakken lucht. Het was het gebruikelijke Verhofstadt-verhaal. Om te beginnen is er niets aan de hand met de multiculturele maatschappij. Ze kan niet mislukt zijn, want ze is er. Dat is simplistische onzin. Natuurlijk is het samenwonen van mensen van diverse origine van alle tijden, in en buiten Europa, getuige Alexandrië, Constantinopel, het antieke Rome, het Bagdad van Harun al-Rashid of het Istanbul van de Ottomanen. Echter, geen van die steden/rijken was democratisch. Er was geen sprake van gelijke rechten, minderheden moesten heel erg hun plaats kennen en werden zwaar gediscrimineerd in rechte en in feite. In al die 'multiculterele' steden verliep het samenleven dan ook allesbehalve vreedzaam. (…) In onze democratische landen wordt iets heel anders bedoeld met multiculturele maatschappij. Alle groepen worden geacht dezelfde vreedzame en democratische spelregels te eerbiedigen. Wie beweert dat er op dat punt geen vuiltje aan de lucht is, wie beweert dat de stijging van onveiligheid en geweld niets te maken heeft met immigratie, maar met slecht opgevangen immigratie, verkoopt gebakken lucht. Juist de gemakzuchtige ontkenning, à la Verhofstadt, van integratieproblemen, juist het gebrek aan een tijdig, aangepast integratiebeleid, hebben gemaakt dat die problemen uit de hand gingen lopen. De reactie tegen die ontsporingen louter aan 'populisten' wijten, is de koortsthermometer de schuld geven voor de ziekte.

Paul Goossens columnist in DS: Wie er de solidariteit tussen noord en zuid verdedigt en de Vlaamse onafhankelijkheid een slecht idee vindt, wordt door het N-VA-tribunaal tot belgicist veroordeeld. In het jargon heet dat de reductio ad Belgicam. In de Vlaams-nationale kerk is dat een zonde waarvoor geen vergiffenis bestaat. Blijkbaar vindt Paul Goossens belgicist een scheldwoord.

BHV, c'est fait' DS 3/09 De 31ste Gordel en nog steeds geen communautair akkoord. Een andere traditie zijn Vlaamse politici met opruiende boodschappen op hun T-shirt, maar ook dat wordt afwachten. De krappe 'Splits nu' die CD&V'er Eric Van Rompuy jarenlang droeg, staat dan wel in ons geheugen gegrift, we hebben hem al een tijd niet meer gezien. Michel Doomst, CD&V-burgemeester van Gooik, bekende aan Le Soir dat hij voor dit jaar 'BHV, c'est fait' als opschrift overwogen heeft, maar hij twijfelt nog. Het werd B(ijna) Halle Volvoorde. We kunnen de volgende keer beter de opschriften weglaten want in het beste geval wordt het een verminkte splitsing. Een amputatie van een stukje Vlaanderen in drie stappen.

De denktank Itinera bestaat vijf jaar
Itinera bestaat nu vijf jaar en heeft alweer een nieuw plan: een forum uitbouwen. Maar hoe werkt de denktank en wie gaat erachter schuil?
‘We zijn niet te betrappen op ideologische a-priori's,' aldus De Vos, die benadrukt dat alleen stevig becijferd studiewerk en open discussies aan de basis liggen van alle Itinera-standpunten.
Het jongste jaarverslag van het instituut mag dan in zijn inhoudstafel – voor het eerst – een ‘financial summary' beloven, de bladzijde in kwestie is blanco, op het paginanummer na. Desgevraagd antwoordt directeur De Vos dat zijn begroting ‘een bewegend object' is. Na enig aandringen blijkt ze ‘tussen 750.000 en een miljoen euro' zwaar te wegen.
De vraag is waar Itinera dat geld vandaan haalt. Anders dan andere stichtingen in eigen land of de meeste denktanks in het buitenland verstrekt het instituut ook daarover geen informatie. En dat, aldus De Vos, vanwege diezelfde Belgische ‘perceptiecultuur'. Dat het instituut in het geheel niet door belangengroepen of met overheidsgeld wordt gefinancierd, moet het publiek maar aannemen. ‘Het was een keuze om het zo te doen,' zegt De Vos, ‘en het werkt.' Volgens De Vos wordt de basisfinanciering nu verzekerd door ‘een vijftigtal' bedrijven, families en anderen die vinden dat het instituut nuttig werk verricht. Daarnaast zou het kunnen rekenen op ‘vele honderden, ja duizenden' occasionele donateurs, die hun respect af en toe in klinkende munt omzetten. Wat we vooral vaststellen is dat de kranten gretig inpikken op hun informatie die – hoe kan het anders – vanuit een welbepaalde invalshoek geschreven wordt.

Communautair dossier

DS 3/09: Guy Tegenbos in zijn commentaar: Hij wéét dat de vier Vlaamse partijen geen ruimte hebben om extra toegevingen te doen. Met de N-VA mee aan de tafel, was meer mogelijk dan met de N-VA aan de kant, beseft hij nu. Wat moet hij doen? De tandem MR-FDF eraf fietsen? Of alleen het FDF? En hoe doe je dat, iemand eraf fietsen?
Zoiets vind je niet achter je bureau, maar in open lucht. Waarom eens niet voor Vlaamse open lucht kiezen? Hij wil toch premier worden van alle Belgen? Er is geen beter weekend om te ontdekken hoe je iemand eraf fietst of erbij houdt, dan het weekend van de Gordel die door het heuvelende BHV-landschap loopt. Dat is dé ideale start voor Di Rupo's vrije zondag. Dat is trouwens een goed moment om 'de Vlamingen' - alleszins 100.000 onder hen - te leren kennen. Geen fanatici; ze komen om te fietsen en te wandelen en samen te zijn. Maar het is wel hún Gordel. Niemand moet ze hun Gordel en BHV afnemen. En hoe meer punaises er voor hen gestrooid worden, hoe koppiger ze worden. Hij kan Zaventem als uitgangspunt nemen en via de bedrijventerreinen rond de luchthaven fietsen, waar Brusselse en Waalse werkzoekenden welkom zijn, tot Meise. Daar kan hij uitblazen in de Plantentuin, waar hij meteen kan merken waartoe de Belgische blokkeringsmechanismen leiden: tot verval. Zijn chauffeur kan hem dan via de A12 naar zijn tweede activiteit brengen: een bezoek aan de Seefhoek in Antwerpen. Een wijk waar oude en nieuwe Belgen zich proberen op te werken. Een wijk die kreunt onder de last van de illegale migratie die Vlaanderen niet langer pikt Een Belgische premier moet dat weten. Een betere voorbereiding op de maandagse sprong is er niet voor de man die overmorgen premier van alle Belgen wil zijn.

RTBF De Wever: … Voorts zegt De Wever ontgoocheld te zijn in CD&V. ‘Ik hoop dat ze de politieke moed terugvinden om op een bepaald moment neen te zeggen en toe te geven dat ze zich vergist hebben. Volgens De Wever is CD&V ‘de gevangene van deze onderhandelingen’. ‘Als de onderhandelingen worden afgebroken zonder degelijk akkoord, zullen ze moeten toegeven dat ik gelijk had. En dat is zeer moeilijk.’ En het wordt niet gemakkelijker door dat rond te bazuinen.

LLB 6/09
Il faut qu’Elio Di Rupo prenne un risque" , dit encore un proche des négociations. Et bien ce risque est annoncé par l’entourage du formateur. Il est même "énorme" , ajoute-t-on. Rappel, le Montois devrait avoir amendé sa note de base dans les dossiers BHV, loi de financement, transferts de compétences et renouveau politique. Dans chacun de ces dossiers, chaque parti trouvera des choses qui lui plaisent et des choses plus pénibles : "Il y aura des choses très douloureuses, à la fois pour les francophones et à la fois pour les Flamands." Côté formateur, on signale que cela coince dans tous les dossiers. Ailleurs, on pointe surtout de profondes divergences de vue entre PS et CD&V et partant, entre francophones et néerlandophones sur la loi de financement et l’autonomie fiscale à accorder aux entités fédérées. Ces dossiers restent flous. "Il faut que le formateur fasse en sorte que le CD&V s’assouplisse" , indique encore une source francophone. Qui ajoute que le parti de Wouter Beke donne l’impression que son "oui" du 21 juillet n’est pas aussi solide que cela.

ds 6/09 'Als de onderhandelingen mislukken, moeten we wel niet naar verkiezingen gaan', stelt Siegfried Bracke op zijn website. 'Zelfs al wordt de N-VA een vooroorlogse monsterscore voorspeld.' Volgens de volksvertegenwoordiger denkt zijn partijvoorzitter Bart De Wever daar hetzelfde over.
Bracke geeft drie redenen op waarom verkiezingen nu geen goed idee zijn: 'Omdat alleen al met de aankondiging van die verkiezingen we volop riskeren weerloos te worden overgeleverd aan de financiële markten. Omdat ook die monsterscore de Belgische grendels niet breekt. Omdat er ook zoiets bestaat als verantwoordelijkheid tegenover de mensen.'
Volgens Bracke is het nog altijd beter om zelf de nodige socio-economische hervormingen door te voeren dan om die hervormingen opgelegd te krijgen door Europa. 'We moeten blijven beseffen dat de hervormingen die de Europese Commissie heeft voorgesteld, ons ooit zullen worden opgelegd. En dus doen we dat beter zelf. Het is het enige regeerprogramma dat de toekomst kan veiligstellen. Een andere weg, bestaat niet.'
Als eventuele oplossing schuift Bracke een 'coalition of the willing' in het parlement naar voor: 'Die kan tegelijk het Belgisch imbroglio aanpakken, op basis van artikel 35 van de Grondwet. We onderhandelen over wat we nog samen willen doen.' Eindelijk is ook bij N-VA het besef er dat een positief verhaal veel beter is dan een compromisnota.

Blog Eric Van Rompuy: hij merkt op dat er te veel druk bij CD&V wordt gelegd, ook uit eigen hoek. 'Mark Eyskens en Wilfried Martens hebben nog steeds niet begrepen dat de politieke kaarten totaal gewijzigd zijn en CD&V met haar 17 kamerzetels niets meer kan 'forceren', maar enkel kan 'faciliteren'', zo schuwt de CD&V'er ook de eigen partijgenoten niet.


Binnenland

DS (5/09) Het systeem van de dienstencheques in vraag stellen is op zich niet fout, maar laat elke regio dat op eigen houtje doen: evalueren, erop inzetten en controleren. Volgens PHILIPPE MUYTERS en JAN JAMBON kan Vlaanderen zo het best aan de slag met een formule die bij Vlaamse tweeverdieners populair is.
DT (5/09) Eerder deze week mengde ook ACV-voorzitter Luc Cortebeeck zich in het debat. Zijn toon was milder. Hij steunde zelfs het voorstel van Di Rupo om dienstencheques duurder te maken. 'De cheques zijn een goede tewerkstellingsmaatregel en bieden soelaas aan mensen die met tweeën uit werken gaan. Alleen betalen we ze nu ver onder de prijs van zwartwerk. Het mag wel een beetje meer zijn zeker', zei hij in De Morgen. Donderdag was het de beurt aan Rudi Thomaes, de topman van het Verbond van Belgische Ondernemingen (VBO). Hij vindt dan weer dat de nota-Di Rupo niet ver genoeg gaat. 'Een acute infectie geneest niet met homeopathie.' Terwijl Thomaes aanvankelijk nog mild was over de nota, is dat nu niet meer het geval. 'Ik kan niet anders, de problemen zijn er de afgelopen twee maanden echt niet minder op geworden. Als het regeerprogramma niet overtuigend is, zullen we in de eurozone aan geloofwaardigheid inboeten.' Volgens het VBO dringen zich andere maatregelen op: de werkingskosten van de overheid vier jaar bevriezen, besparen bij de NMBS en een debat openen over de hervorming van het automatische loonindexeringssysteem.

Redelijke vergoeding voor parlementairen dS 03 sep
Auteur: Danny Pieters
Vegen voor eigen deur
We hebben daarvoor geen regering nodig. Sterker: het zou weinig kies zijn mocht de uitvoerende macht op dit vlak de leden van de wetgevende macht moeten voorzeggen wat te doen. De parlementen kunnen optreden als ze dat echt willen. Liefst gebeurt dit inderdaad in overleg, maar het zou verkeerd zijn, bij onwil van deze of gene assemblee, de hele zaak onaangeroerd te laten. Als we de straat niet samen proper kunnen krijgen, dan moet eenieder voor de eigen deur vegen. Voor de Senaat zal ik in ieder geval binnen de maand een initiatief nemen om komaf te maken met de aangeklaagde excessen en tegelijk te voorzien in een betere sociale bescherming voor wie parlementslid was.

DT 6/09
Federaal minister van Ambtenarenzaken Inge Vervotte (CD&V) zal geen vertrekvergoeding vragen wanneer ze volgend jaar de Belgische politiek verlaat. Europees Parlementslid Dirk Sterckx (Open VLD), die met pensioen gaat, krijgt wel een vergoeding.
Vervotte heeft als minister recht op een vertrekvergoeding die vergelijkbaar is met wat parlementsleden krijgen. Dat betekent dat ze per jaar dat ze zitting had in het parlement of in de regering twee maanden wordt doorbetaald.
Voor Vervotte betekent dat dat ze 16 maanden zou worden doorbetaald.
Vervotte zegt te zullen verzaken aan die vergoeding. 'Geld is nooit een drijfveer geweest in mijn carrière. Dat blijkt ook uit mijn keuze voor de zorgsector, wat een belangrijk loonverlies inhoudt. Ik ben van mening dat je, als je de politiek verlaat om een andere job uit te oefenen, die vergoeding niet combineert met een loon.'
Dirk Sterckx, die volgende week in het Europees Parlement met pensioen gaat, krijgt eveneens een vergoeding en is van plan die te behouden. Hij benadrukt dat zijn situatie niet dezelfde is als die van Sven Gatz en dat hij niet van plan is de vertrekpremie te combineren met het loon van een nieuwe job. Dirk Sterckx gaat immers met pensioen. Over hoeveel geld het gaat, wilde Sterckx gisteren niet zeggen, omdat hij nog niet weet hoeveel hij netto overhoudt van het bedrag.

Buitenland

Waar zijn de jihadi's gebleven?
Tien jaar na 11 september zijn fanatici naar de randen van de islamitische wereld verdreven
zaterdag 03 september Auteur: JORN DE COCK
BEIROET - Tien jaar na de aanslagen van 11 september 2001 is Osama bin Laden dood en is zijn Arabische wereld in de ban van democratische revoltes. Wat is er overgebleven van Bin Ladens 'globale jihad'?
De eerste oproep tot een globale jihad in de twintigste eeuw kwam er niet in de jaren negentig vanuit Afghanistan. Wel in 1914, vanuit de Wilhelmstrasse in Berlijn.

Het Duitse keizerrijk probeerde toen het wankele Turks-Ottomaanse rijk te gebruiken om een continentaal koloniaal protectoraat uit te bouwen tot in het Midden-Oosten - tot de olievelden van het Iraakse Basra, niet toevallig. Toen de oorlog uitbrak, overtuigde Berlijn de Ottomaanse sultan, ook de zelfverklaarde 'kalief' van alle moslims, om een fatwa uit te spreken waarin hij opriep tot een globale jihad tegen alle ongelovigen (behalve de Duitsers, Oostenrijkers en de toen nog neutrale Amerikanen).

Duitse spionnen werden uitgestuurd - met wapens, veel geld en de fatwa in de hand - om de Egyptenaren, de Libiërs, de Perzen en de Indiërs op te zetten tegen hun Britse koloniale heersers.
'Het probleem van 9/11 is dat het geen alleenstaand feit is, maar een onderdeel vormt van een cyclus van geweld', zei de Libanese analist Rami Khoury daarover (DS 26 december 2009). 'De overgrote meerderheid van de bevolking hier keurt dit soort terrorisme af. Maar die meerderheid vindt ook dat de Amerikaanse reactie evenzeer niet behulpzaam is geweest. En de onderliggende redenen die Osama bin Laden en de zijnen deden radicaliseren, worden wél gedeeld door een meerderheid van de bevolking in het Midden-Oosten.'
Een ander voormalig lid van de LIFG, Abdul Hakim al-Hasadi, zei deze week: 'Ons idee van het Westen is aan het veranderen. Waar we vroeger de Amerikanen haatten voor 100 procent, is dat nu al minder dan 50 procent. Ze zijn begonnen hun fouten van het verleden te corrigeren, door ons te helpen om het bloed van onze kinderen te vrijwaren.'
Laat ons hopen dat de terroristische dreiging afneemt. Misschien kunnen we dan ook eens onze eigen normen en waarden eens op een rijtje zetten en alle misbruiken krachtdadig aan de kaak stellen.

DT: Het is september en de sociale partners zijn terug uit vakantie. En dat is te merken aan de rentree-interviews. Gisteren was het de beurt aan Rudy De Leeuw, de voorzitter van het socialistische ABVV. 'De nota van Elio Di Rupo is een terugkeer naar de staat van behoefte zoals die in 1936 werd afgeschaft', zei hij in De Morgen. De vakbond kant zich tegen de beperking van de werkloosheidsuitkeringen in de tijd, een onderdeel van de nota-Di Rupo. De Leeuw heeft het in een interview over een aanval op de sociale zekerheid. 'Langdurig werklozen worden richting OCMW gestuurd.'

Mop van de week

Om te eindigen zoals voordien met een lichte noot.

After being married for 40 years, I took a careful look at my wife one day and said, "Forty years ago we had a cheap house, a junk car, slept on a sofa bed and watched a 10-inch black and white TV, but I got to sleep every night with a hot 23-year-old girl.
Now ... I have a $800,000.00 home, a $55,000.00 car, a nice big bed and a large screen 55" TV, but I'm sleeping with a 63-year-old woman. It seems to me that you're not holding up your side of things."
My wife is a very reasonable woman. She told me to go out and find a hot 23-year-old girl and she would make sure that I would once again be living in a cheap house, driving a junk car, sleeping on a sofa bed and watching a 10-inch black and white TV. Aren't older women great? They really know how to solve an old guy's problems.

Een school in Borgerhout … 1 september … de directeur roept de namen af van de leerlingen:
Mustapha El Ekhzeri. Aanwezig
Achmed El Cabul. Aanwezig
Kadir Sel Ohlmi. Aanwezig

Ala In Ben Oit. … Ala In Ben Oit? Nog geen antwoord. Ala In Ben Oit? … Opeens staat een jongen achteraan in de zaal op en zegt: Dat ben ik, maar u moet mijn naam wel anders uitspreken. Ik heet Alain Benoit.

Tot ziens,
Pjotr

23 januari 2011

Beste lezers,

Omwille van moeilijke omstandigheden zal ik in de komende maanden geen nieuwe bijdragen kunnen posten op deze blog. Hopelijk kan ik terug starten in september. Wel verschijnen wekelijks de column Anders Gelezen op http://anders-nieuws-extra.blogspot.com/

Dank voor jullie bezoeken en een vriendelijke groet,
Pierre 'Pjotr' Therie

26 december 2010

Nieuwsbrief

Voor U Anders gelezen/geschreven

Publicatie Centrale Raad voor het bedrijfsleven:
Om het bedrag van het inkomensverlies voor de Belgische Staat als gevolg van deze fraude te ramen, hebben de onderzoekers op de niet aangegeven inkomsten de marginale belastingvoet toegepast en hebben ze verondersteld dat deze inkomsten zonder fiscale fraude bijgevolg tegen 45% zouden zijn belast. De toepassing van dit tarief is geresulteerd in een bedrag van ongeveer 20 miljard euro (45% van 45 miljard) inkomstenverlies voor de Belgische Staat als gevolg van belastingfraude die voortvloeit uit zowel geoorloofde als ongeoorloofde activiteiten. (…) De methode die is gebaseerd op het verschil tussen het theoretische en het effectieve btw-tarief bracht aan het licht dat het verlies aan belastingontvangsten als gevolg van fiscale fraude die verband houdt met geoorloofde activiteiten zowat 16 miljard euro bedraagt. Voor 2008 bedroeg het theoretische btw tarief (gewogen gemiddelde tarieven die werden meegedeeld door de Europese Commissie) 16,77% en het effectieve tarief (verhouding tussen de geïnde btw en het eindverbruik zoals het in de nationale boekhouding is opgenomen) 14,12%. Er was dus een verschil van 2,65 procentpunten, wat neerkomt op 18,8% (2,65/14,12) verlies aan btw-ontvangsten. Door te veronderstellen dat de ondergrondse economie in België ongeveer 14% van de toegevoegde waarde (dus circa 48 miljard euro4) vertegenwoordigt en door de gemiddelde belastingvoet van 50% toe te passen, kwamen de onderzoekers uit op 24 miljard
euro inkomstenverlies als gevolg van fi scale en sociale fraude. Aangezien het aandeel van de sociale heffingen in de totale belastingen gemiddeld 1/3 bedraagt, gaat het om 16 miljard euro verlies aan fiscale ontvangsten en 8 miljard euro verlies aan socialezekerheids-inkomsten.
Volgens de auteurs kan de hoge fiscale fraude in België in vergelijking met de andere Europese landen in niet onbelangrijke mate worden verklaard door het feit dat de belastingcontroles weinig druk uitoefenen op de Belgische belastingplichtigen. Ze wijzen erop dat de belastingadministratie in ons land intensievere, doelgerichtere en meer ontradende fiscale controles zou kunnen uitvoeren en bijgevolg fiscale fraude beter zou kunnen voorkomen en bestrijden als meer middelen ter beschikking worden gesteld. In Frankrijk bv. hebben de belastingdiensten toegang tot het FICOBA-bestand, dat alle (bank-, post-, spaar- en andere) rekeningen van individuen en vennootschappen inventariseert en er informatie over verstrekt. Dit bestand werkt ontradend: de belastingplichtigen (ondernemingen en particulieren) aarzelen om te frauderen uit schrik gemakkelijk bij de kraag te worden gevat.

Communautair dossier

Brusselnieuws.be: Amper de helft van de agenten in de politiezone Watermaal-Bosvoorde, Ukkel en Oudergem spreekt Nederlands. Dat blijkt uit cijfers die politieraadslid Jos Bertrand (SP.A) opvroeg. In Oudergem hebben slechts 19 agenten van de 46 een Selor-attest dat hun tweetaligheid aantoont. In Watermaal-Bosvoorde zijn dat er amper 12 op de 37 en Ukkel doet het nog slechter met 22 op de 98 agenten. Volgens de voorzitter van de politiezone zou het in andere zones nog slechter gesteld zijn met de tweetaligheid van de agenten.
Enkele lezersreacties
sven d. ik kreeg ooit eens onder mijn voeten omdat ik mijn (dringende noodhulpvraag) eerste in het Nederlands DURFDE stellen, terwijl ik daarna op aanvraag van die persoon mijn vraag ook in het frans kon stellen...
Niels K. Ik heb onlangs een telefoontje naar zone Zuid geriskeerd. De dame aan de lijn kon mij niet helpen in het Nederlands, niemand anders was aanwezig om mij in het Nederlands te woord te staan...
Benjamin U. Oproep aan alle Nederlandstaligen die al eens geconfronteerd geweest zijn met eentalige politie-agenten: schrijf een brief naar de voorzitters van de Franstalige partijen. Vraag hen waarom ze, als ze toch zoveel belang hechten aan het voortbestaan van dit land, aan de communautaire vrede en aan het begrip tussen de gemeenschappen, ze er na al die jaren nog steeds niet in slagen tweetalige jongeren af te leveren. Verder is het ook belangrijk zo veel mogelijk de vice-gouverneur aan te schrijven met klachten hierover, al was het maar om ervoor te zorgen dat de statistieken de realiteit weergeven.

DM (14/10) Brussel heeft geld tekort wegens diefstal door de Franstalige gemeenschap:
In de Lambermontakkoorden werd afgesproken om 5 miljard toen nog Belgische frank over te hevelen naar het onderwijs in Brussel, 4 miljard voor het Franstalig onderwijs, 1 miljard voor het Nederlandstalig. Dat laatste miljard is integraal naar de Vlaamse Gemeenschapscommisie gegaan, die daarmee een systematisch renovatieplan voor de scholen kon uitwerken, en die een onderwijscentrum specifiek voor de Brusselse onderwijsproblematiek op poten heeft gezet. Aan Franstalige kant is hun 4 miljard bij de Franse Gemeenschap blijven zitten en slechts een klein deeltje ervan is in Brussel aangewend waarvoor het bedoeld was, het onderwijs. Dixit Jean-Luc Vanraes. Vanraes (Open Vld) Brussels minister van Financiën en Begroting en in de Vlaamse Gemeenschapscommissie bevoegd voor Nederlandstalig onderwijs in Brussel.

Een lezer reageerde op Mia Doornaert haar scheldtirade in dS 20/12:
Heb me eveneens fel geërgerd aan haar laatste publicatie, die slechts bevestigt wat ik recent al eens aanhaalde: surtout touchez pas au pouvoir belge.
1) Er is natuurlijk wel een fundamentele bocht genomen bij de laatste verkiezingen: de 3 klassieke Vlaamse partijën moeten nu voor het eerst sinds 1830 een Vlaams-nationale partij laten voorgaan, en dan nog een die met een zo goed als blanco blad kan beginnen.
De VU is nooit zover geraakt, en was ten andere al serieus verbrand toen ze nog kleiner was dan de traditionele partijën.
Dat het Vlaams Blok racistische trekken heeft/had kwam goed van pas om haar Vlaamsgezindheid middels het cordon sanitaire buiten het politieke spel te houden.
Spirit heeft nooit het juiste profiel gehad om van betekenis te worden, en is dus verdwenen.
NVA is door het oog van de naald gekropen.
Met de NVA kan het Belgisch establishment de VB truc niet herhalen, en dus zijn alle andere middelen geoorloofd om dit "fel storende element" te wraken en in een slecht daglicht te plaatsen. Voorbeelden genoeg, Coene, Cortebeek, Leysen, Hooghe, Eyskens, De Croo sr., en vele anderen.
2) De E.U. stelt stringente financiele regels op voor zijn lidstaten: iemand van hogere rang komt zich moeien met B. financiën. Vervelend is dat.
3) Nu het IMF zich roert over de B. financiële toestand, in het bijzonder de opgebouwde staatsschuld, en ook S&P zijn duit in het zakje doet, wordt het B. establishment van buitenuit ontbloot. Dat is zéér ongewenst, en komt bovendien op een zeer slecht moment.
Als B.D.W. daar dan nog over durft te praten in Der Spiegel is de jacht op de boodschapper direct open.
De hoge openbare schuld kan men de NVA jammer genoeg niet aanwrijven, dus wordt op de man gespeeld.
Dat leidt meteen ook de aandacht af van diegenen die wèl verantwoordelijk zijn voor die hoge staatsschuld, en dat is mooi meegenomen.
4) Zet diezelfde extremist in hetzelfde interview dan ook nog eens het koningshuis in zijn franstalige context. Schande!
Dat niets nog loopt zoals het B. establishment het gewoon was, ligt aan de basis van de giftige artikels die M.D. nu schrijft. Probeer u in te leven in haar wereld. Er is voor het eerst acuut gevaar voor alle " gestelde lichamen"
D.S. dient hier als klankbord van het B. establishment, en geeft zijn kritische lezers zo weinig mogelijk kans tot wederwoord, zoals je zelf al herhaalde malen ondervond.
Hebben de B. krokodillen daarmee al wat bereikt? Niet dat ik kan waarnemen in de meest recente peilingen.
Mia Doornaert wordt zo stilaan de karikatuur van haar eigen zelve. Haar stukje dat niet meer is dan een scheldtirade draagt als titel ‘Geen stijl’. Schitterende keuze, met dank aan de redactie van dS !

Binnenland

DT: De Belgische overheid moet volgend jaar 23,4 procent van het bruto binnenlands product (bbp) of 85,4 miljard euro ontlenen om haar financiële verplichtingen na te komen. Daardoor is ons land kwetsbaar voor een rentestijging. Alleen Griekenland en Italië hebben een nog grotere financieringsbehoefte, blijkt uit berekeningen van de Amerikaanse bank Goldman Sachs en De Tijd. Er zijn twee redenen waarom België evenveel moet lenen als de PIGS-landen (Portugal, Ierland, Griekenland en Spanje). Ons land heeft een hoge overheidsschuld en moet daarom veel vervallende schulden herfinancieren. Voorts is de looptijd van de Belgische schuld iets korter dan het Europese gemiddelde. Daardoor vervalt elk jaar een relatief groot deel van de schuld. De grote financieringsbehoefte maakt België relatief kwetsbaar voor een rentestijging. Als de rente in 2011 met 1 procentpunt stijgt, nemen de rentelasten toe met 854 miljoen euro of ruim 0,2 procent van het bbp.

Waals weekblad
Krant zou het minst gemist worden
Welk soort media zou u het meest missen als dat verdween, was een vraag in een onderzoek voor de Franstalige overheid in België. 87% antwoordde: de tv, 82% de radio, 76% internet en 46% de dagbladpers. Dat meldt 7sur7. De kranten hier verloren in 10 jaar 20% van hun aanhang, maar fuseren doen ze niet graag. Wel praten de media met de overheid over subsidie.
Stadion Standard wordt vergroot: Het stadion van Standard Liège krijgt er 9.000 plaatsen bij en kan dan 35.000 voetbalfans ontvangen. Voor 2014 moet de uitbreiding gereed zijn, is afgesproken tussen de stad, Wallonië en een aantal financieel-economische semi-overheidsorganisaties. De kosten belopen 50 miljoen euro. Zou Belgacom (CEO Bellens) daar opnieuw bij zijn?

Mop van de week

The Banking Crisis simply explained...

Young Paddy bought a donkey from a farmer for £100. The farmer agreed to deliver the donkey the next day.

The next day he drove up and said, 'Sorry son, but I have some bad news. The donkey's died.' Paddy replied, 'Well then just give me my money back.'
The farmer said, 'Can't do that. I've already spent it.' Paddy said, 'OK, then, just bring me the dead donkey.'
The farmer asked, 'What are you going to do with him?' Paddy said, 'I'm going to raffle him off.'
The farmer said, 'You can't raffle a dead donkey!' Paddy said, 'Sure I can. Watch me.. I just won't tell anybody he's dead.'
A month later, the farmer met up with Paddy and asked, 'What happened with that dead donkey?'
Paddy said, 'I raffled him off. I sold 500 tickets at two pounds a piece and made a profit of £898'.
The farmer said, Didn't anyone complain?' Paddy said, 'Just the guy who won.So I gave him his two pounds back.'
Paddy now works for the Royal Bank of Scotland.
Ik voel het nog elke dag … :-)

Tot ziens,
Pjotr

17 december 2010

Nieuwsbrief

Voor U Anders gelezen/geschreven

De intriges van de ratingbureau’s zijn schandelijk
‘Als er niet snel een regering komt in België, kunnen we de kredietwaardigheid van het land binnen zes maanden verlagen.’ dixit Standard & Poor’s (S&P). Dergelijke tussenkomst is gewoon schandelijk. Lezer J.M. merkte op:
1. Het débâcle van de financiële crisis van een paar jaar geleden werd in grote mate toegeschreven aan de Amerikaanse ratingbureaus (S&P, Moody's, Fitch). Ze waren rechter en beklaagde, ze waren alleen uit op snel gewin ten koste van argeloze banken en andere financiële instellingen zoals pensioenfondsen en consoorten: kortom, ze werden afgeschilderd als ongeloofwaardige partijen. Onze politiekers verweten zelfs Dexia en KBC dat ze zelf de ratings van hun bedenkelijke financiële producten hadden moeten bepalen in plaats van te luisteren naar die Amerikaanse fumisten die hen met hun CDO's en andere hoogrentende rommelkredieten om de oren sloegen. Vandaag worden dezelfde onkundigen(?) door dezelfde politiekers gebruikt en misbruikt om ons onder druk te zetten om zo snel mogelijk een regering te vormen.
2. Bij mijn weten is het nog nooit gebeurd dat een ratingbureau een dergelijke waarschuwing (lees dreigement) de wereld instuurt (voorwaarde + timing). Wat en wie zit daarachter?
3. Bovendien is de timing perfect voor de onheilsprofeten van het Belgische establishment.
3. The point is niet dat we snel een regering moeten hebben maar dat in het Belgische huishouden snel orde op zaken moet worden gesteld. Dat je daarovoor een goede regering nodig hebt is nogal wiedes, maar eerder een gevolgtrekking dan een voorwaarde. Persoonlijk zie ik het niet zitten dat je met zeven partijen een slagkrachtige regering kan maken. Nieuwe verkiezingen kunnen een uitkomst bieden als zowel PS als NVA genoeg vooruitgang boeken om slechts met vier aan tafel te moeten zitten.
4. De werkelijke reden van het advies (?) van S&P is natuurlijk het rapport van het IMF: de stijgende vergrijzing van de bevolking met de daaruit voortvloeiende pensioenlasten, de automatische indexkoppeling, de werkloze 55-plussers, de overheidsschuld, het gebrekkig werkend financiëel instrument van onze vriend Reynders, het waterhoofd van de meeste administraties en van de politieke instellingen. Natuurlijk speelt ook in deze het gebrek aan moed mee van de ontslagnemende regering die heel wat meer zou kunnen doen om de financiële wereld te kalmeren.

Staatsveiligheid
In welk land kan een minister in het parlement ongestraft zeggen dat zijn belangrijkste inlichtingendienst op apegapen ligt en dat dat nog eventjes kan duren? Juist. België. (zie verder in rubriek Binnenland)

Van vlaktaks en manke taks
Laten we de Belgische manke taks vervangen door een vlakke taks met veel lagere tarieven, maar vooral met veel minder achterpoortjes en aftrekken en met een veel strengere afdwinging. Zo verlaag je wel de tarieven, maar je verhoogt ook de belastbare basis. En daardoor haalt de overheid per saldo evenveel binnen, maar zijn de lasten van de vennootschapsbelasting eerlijker verdeeld. De vrijbuiters en de cynische mastodonten betalen een groter en dus eerlijker deel en de kmo’s, nog altijd de steunpilaar voor innovatie en werkgelegenheid, een stuk minder. Dat stimuleert ondernemerschap, innovatie, werkgelegenheid en welvaart. En allicht trekken de lagere tarieven ook meer buitenlandse investeerders aan. (zie verder in rubriek Binnenland)

Communautair dossier

dS (15/12) Communautair opbod bedreigt welvaart
Vier PS-kopstukken, allen ministers, dienen Bart De Wever in dS van repliek: ze zien – ook in Wallonië – voldoende redenen om België niet ‘de zieke man van Europa' te noemen.
Vele lezers zullen ongetwijfeld begrip hebben voor de argumenten van de Franstaligen die in een uitgebreid artike aal bod komen (klik hier).
Juist lijkt mij dat indertijd de Franstalige bourgeoisie alle Belgische socio-economische hefbomen in handen had. Ze overheerste de Vlaamse bevolking evenveel als de Brusselse en Waalse bevolking. De Belgische Werkliedenpartij, de voorloper van de PS, die in 1885 opgericht werd, vocht tegen die allesoverheersende klasse voor de rechten van de Vlaamse en Waalse arbeiders. Zo was het de socialist Jules Destrée die in 1898 voor de Gelijkheidswet stemde, de wet voor de gelijkheid van de Nederlandse taal. (noot: na 68 jaar zou het tijd worden). Maar waarom Wallonië ondanks meer troeven in de voorbij eeuw vandaag niet op hetzelfde peil staat als Vlaanderen wordt niets geschreven. Waarom de socialisten uit mekaar gegaan zijn? Geen woord.
Het is een feit: in 10 jaar tijd is Wallonië veel veranderd. Wallonië is in volle groei en lijkt in niets meer op het Wallonië van toen. Dit jaar daalde de werkloosheid er voor de achtste maand op rij; is de uitvoer sinds 2002 met 50 procent gestegen; en ontwikkelen de kmo's zich steeds verder (+3,8% in 2010). Neen, Walen en Brusselaars hebben geen schrik om hun lot in handen te nemen. We hebben geen schrik om de verantwoordelijkheid te nemen voor nieuwe bevoegdheden. We hebben geen schrik voor nieuwe bevoegdheden, omdat we de bevoegdheden die we nu al hebben, goed beheren. De PS, Walen en Brusselaars, durven veranderen. Wij willen – nu! – werken aan een nieuw België. Een België dat moderner en efficiënter is, met drie autonome regio's die op voet van gelijkheid staan met elkaar. Wij zeggen dan ook ‘ja' tegen meer verantwoordelijkheid en een significante verhoging van de fiscale autonomie van de regio's, zonder dat dat tot moordende fiscale concurrentie leidt. Dat Wallonië met zijn Marshalplan nu reeds de concurrentie vervalst is hen en de Vlaamse media ontgaan.
Wij zeggen ook ‘ja' tegen een definitieve oplossing voor BHV, maar wij vragen een structurele herfinanciering van Brussel, gebaseerd op haar noden en op de rijkdom die de stad ten voordele van de andere regio's genereert. Hier verwijzen ze naar de transfers vanuit Brussel naar Wallonië en vergeten de input vanuit Vlaanderen.
Wij vragen ook dat de rechten van de Franstaligen in de gemeenten van de Rand (niet enkel de zes faciliteitengemeenten?) behouden blijven. De Franstaligen hebben al belangrijke stappen gezet (dewelke?). Dat is het paradoxale en dramatische van heel deze situatie: alle elementen om een zesde staatshervorming te realiseren, liggen op tafel. Het zou een van de belangrijkste staatshervormingen van ons land zijn. Nochtans vragen sommigen nog meer. Maar wie democratie zegt, zegt ook compromis. Kan de N-VA wel een compromis aanvaarden?
We vragen meer autonomie voor de regio's, maar ijveren ook voor genoeg middelen voor de federale staat, zodat die de sociale zekerheid, de pensioenen, de gezondheidszorg e.d. voor ALLE Belgen – Vlamingen, Brusselaars en Walen – kan blijven betalen. De federale staat mag niet verstikt worden, en mag niet ten prooi vallen aan speculanten.
We moeten dan ook eerlijk zijn tegen de bevolking, ook tegen de Vlamingen: het communautaire opbod en niet de PS, de Walen of Brusselaars, bedreigt vandaag de Belgische welvaart. Alleen de partijen die de moed hebben om dat opbod een halt toe te roepen, zullen ons land terug de weg van economische heropleving en welvaart voor allen doen inslaan.
Auteurs: RUDY DEMOTTE, PAUL MAGNETTE, JEAN-CLAUDE MARCOURT, CHARLES PICQUÉ

Het zespuntenplan van Vande Lanotte
DT pieter blomme
Vande Lanotte legde de Vlaamse partijen sp.a, Groen, CD&V en N-VA gisterennamiddag een zespuntenplan voor dat de basis moeten vormen van een nieuwe financieringswet. De tekst is een compromis op basis van de verzuchtingen van Franstaligen en Vlamingen.
Vande Lanotte formuleerde zijn zespuntenplan op basis van een nota van fiscaal expert Michel Maus (VUB), die de voorbije dagen raakpunten heeft gezocht tussen de verschillende voorstellen voor een nieuwe financieringswet. Maus kwam tot het besluit dat de uitwerking van een nieuwe financieringswet veel te lang zou aanslepen en dat het beter is op basis van het geleverde werk enkele principes op een rijtje te zetten. De bedoeling is dat de belastbare basis federaal blijft. De gewesten krijgen tariefautonomie, mits behoud van de progressiviteit. Wie veel verdient, betaalt dus meer belastingen. De gewesten krijgen ook de mogelijkheid belastingkortingen toe te kennen in de domeinen waarvoor ze bevoegd zijn. De regio’s kunnen dat bijvoorbeeld doen voor energiebesparende investeringen. Voorts stelt de bemiddelaar voor de zogenaamde elasticiteitsbonus te verdelen tussen de federale overheid en de gewesten. De bonus waarover de federale overheid nu beschikt omdat de personenbelasting op korte termijn sneller toeneemt dan de economische groei wordt dus gedeeltelijk overgeheveld naar de gewesten. Maar dat gebeurt pas vanaf 2016. De bonus die federaal blijft, wordt gebruikt voor schuldafbouw.
En ook over de techniek om fiscale autonomie toe te kennen, stelt Vande Lanotte een compromis voor. Het gaat om een combinatie van de zogenaamde split rate (waar de Vlamingen voorstander van zijn) en van een belastingkrediet (een Franstalig voorstel). Het laatste principe luidt dat een groep van experts een en ander technisch zal uitwerken.
Als dat geen scheve dromedaris wordt dan weet ik het ook niet meer. De grendels lijken mij niet op hun plaats wanneer men echt wil responsabiliseren.

Binnenland

België zoals het is: de Staatsveiligheid
DT Lars BOVÉ
Sinds 1 september is een nieuwe wet van kracht die de Staatsveiligheid en de militaire inlichtingendienst een pak meer bevoegdheden geeft. Ze mogen bijvoorbeeld bankrekeningen inkijken, telefoongesprekken afluisteren, in computers binnenbreken en huizen doorzoeken.
De nieuwe wet creëert ook een nieuwe toezichtscommissie. De nieuwe commissie bestaat uit drie magistraten. Maar bijna drie maanden nadat de wet in werking is getreden, zijn die nog altijd niet benoemd. Over die benoeming liggen de PS en de MR al wekenlang overhoop.
‘Want we kunnen nu nog minder doen dan vroeger’, benadrukt Alain Winants, de baas van de Staatsveiligheid. ‘De nieuwe wet bepaalt dat we de toezichtscommissie ook nodig hebben voor simpele ‘observatieposten’, bijvoorbeeld iemand onopgemerkt filmen. Zelfs dat kunnen we dus niet meer doen. In de kamercommissie Justitie kregen de parlementsleden alleen maar bevestiging van het pijnlijke euvel. Je zou dan denken dat er snel een oplossing zou zijn gevonden voor zo'n beschamende vertoning. Meer neen, hoor. De minister liet zijn staatssecretaris Carl Devlies uitleggen dat er nog helemaal niets is opgelost.

Van vlaktaks en manke taks
Door Koen Schoors, hoogleraar economie aan de Universiteit Gent.
Ierland wordt gered door het Europese reddingsfonds, maar heeft een vlaktaks van amper 12,5 procent. Lijkt dat niet een beetje op een longkankerpatiënt die rookt aan het infuus? In België is het toptarief 34 procent. Toch bijna driemaal zoveel, zucht de Belgische bedrijfswereld. Maar dit hoge tarief verbergt een andere Belgische werkelijkheid. Laten we kijken naar de periode 2001-2008, dan zit België in die periode altijd tussen 3 en 3,7 procent van het BBP. Het gewraakte Ierland laat voor diezelfde periode vergelijkbare of hogere inkomsten uit vennootschapsbelastingen noteren als percentage van het bbp, met uitzondering van 2008 toen de val was ingezet. Een interessante paradox. België hanteert hogere belastingvoeten dan Ierland, maar boekt geen hogere belastinginkomsten, wel integendeel. De notionele intrestaftrek speelt daarbij een belangrijke rol. Belastingen ontduiken door geld heen en weer te pompen moet illegaal worden. En misschien moeten we diegenen die later bedrijven adviseren hoe de wet te omzeilen, maar beter niet de pen van de wet in handen geven.

DT Fientje Moerman (Open VLD): Ik heb het over het onderzoeksbeleid. Als dat nog bestaat tenminste, want het is niet meer terug te vinden in de titulatuur van een minister van deze Vlaamse regering: alles verzuipt in het grote containerbegrip ‘innovatie’. En daar is Vlaanderen nog ambitieuzer: niet in 2020, maar al in 2014 zal de overheid 1 procent van het bruto binnenlands product besteden aan Onderzoek en Innovatie, staat in het Vlaams regeerakkoord 2009-2014. (…) Cru gesteld: als we zo voortdoen, valt er in 2020 niet veel meer te innoveren, want er zal niet voldoende fundamenteel onderzoek zijn om op voort te bouwen. Even erg is ook het niet uitbetalen van 5 procent van het geld dat het Vlaams Parlement voor 2010 al had goedgekeurd aan het FWO en een aantal onderzoekscentra. Een sinterklaasgeschenk van de bevoegde minister, mevrouw Ingrid Lieten (sp.a).
Nog erger is het feit dat dezelfde operatie ‘inhouding 5 procent’ ook de onderzoeksfondsen van de universiteiten treft; fondsen die al drie jaar op hetzelfde bedrag bleven en dus in reële termen gedaald zijn. Een cadeau van minister van Onderwijs Pascal Smet (sp.a). De noodkreet over het nijpende professorentekort komt ook niet uit de lucht vallen, dat probleem wordt in het parlement al meer dan een jaar aangeklaagd. (…)Zelfs landen met grote tekorten en dito besparingen kiezen ervoor om evenveel of zelfs meer te gaan investeren in onderzoek en ontwikkeling (O&O). In Frankrijk. In de VS (civiel onderzoek). In Noorwegen. In Duitsland. Toegegeven, niet in het Italië van Silvio Berlusconi.

Buitenland

Knack Karl van den Broeck: Wie de Amerikaanse diplomatieke telexen doorzoekt die door Wikileaks op het internet zijn gegooid, komt België of Vlaanderen maar weinig tegen. Toch loont het de moeite om eens ‘Flemish’ in te tikken in Cablesearch.org, een zoekmachine die door de vereniging van onderzoeksjournalisten speciaal werd ontworpen om de Wikileaks op te dweilen. Zo zult u stuiten op een merkwaardige neerslag van een gesprek dat de Amerikaanse ambassadeur in Parijs, Craig R. Stapleton, op 24 oktober 2005 had met Michel ‘Rocards uitgangspunt is de ontstaansgeschiedenis van de Franse natiestaat. De geschiedenis van andere Europese natiestaten is die van taalkundige gemeenschappen die opkomen voor hun handelsbelangen. Frankrijk creëerde zichzelf door vijf culturen – de Bretonse, de Occitaanse, de Elzasiaanse, de Corsicaanse en de Vlaamse – te vernietigen. “We zijn de enige Europese natie die een militaire creatie is van een niet-homogene staat. Dat maakt Frankrijk vandaag zo moeilijk te besturen. Dit verklaart onze problemen met hervormingen, onze traagheid”, zei hij.’

Mop van de week

Het Automatisch antwoordapparaat van de
opa's en oma's van tegenwoordig:
Goedendag, wij zijn momenteel niet bereikbaar maar U kunt een bericht achterlaten door gebruik te maken van de volgende codes:
- Bent je een van onze kinderen: toets 1.
- Als we op de kleinkinderen moeten passen: toets 2.
- Als jullie onze auto dringend nodig hebben: toets 3.
- Als we de was en de strijk moeten doen: toets 4.
- Als we bij jullie thuis moeten oppassen: toets 5.
- Als we de kinderen van school moeten halen: toets 6.
- Als er voor aanstaande zondag een taart gebakken moet worden: toets 7.
- Als jullie allemaal naar huis komen en mee-eten: toets 8.
- Als vader een klus moet komen doen: toets 9.
- Als U een van onze vrienden bent: toets 10 en spreek uw boodschap in na de pieptoon.
We bellen U terug zodra we tijd hebben...opa

A la pause déjeuner lors d'une réunion des grands pontes d'EDF, au moment de boire le champagne, un des directeurs dit :
" Savez-vous qu'à l'origine, la forme des coupes à champagne est la reproduction du galbe du sein de Mademoiselle de Maintenon ? "
Tout ce beau monde s'esbaudit devant tant d'érudition de la part de ce directeur, quand après un blanc, une des directrices demande :
" Et pour les flûtes ? "
Un ange passe dans l'assemblée, puis tout le monde éclate de rire en regardant la malheureuse rouge de honte.

Tot ziens,
Pjotr